Peter Gabriel - Ovo: Millennium Show (2000)

Muzikaal gelaagd project, uitgevoerd in de Millenium Dome in London. Naar ik heb begrepen, financieel een drama. Naast Peter zijn oa te horen Neneh Cherry, Richie Havens, Elizabeth Fraser (Cocteau Twins) en Paul Buchanan (Blue Nile). Op de eerste 'Growing up' DVD wordt 'Downside up' ook als zodaning gezongen. Op zijn 2e DVD 'Live & Unwrapped' staat de uitvoering met de originele bezetting tijdens een tv-uitzending op de BBC van Jules Holland, van dat zelfde nummer.
Jammer dat wij niet zulke programma's hebben.

Zeer ontoegankelijke plaat van Peter Gabriel en ligt qua muziek totaal niet in het verlengde van het supertrio So-Us-Up dat hij in de afgelopen 20 jaar heeft uitgebracht.

Onlangs in London de andere versie van dit album op de kop kunnen tikken. Andere versie? Bij de originele Millennium Show was het album al te koop maar dat was het album zonder de eerste track, The Story Of Ovo, hier. Die kreeg men wel te horen maar deze stond op een apart schijfje onder een Quicktime-filmpje met daarnaast nog een stripboekje dat het OVO-verhaal vertelt.

Die track Story Of Ovo is ook echt een beetje een buitenbeentje en zet je muzikaal gelijk op het verkeerde been want de rest zit toch wel behoorlijk in het verlengde van aan de ene kant Us en Up maar ook refereert het hier en daar aan zijn soundtrack werk zoals Passion en Rabbit Proof Fence.

Er staan hier een paar wonderschone songs op waarbij met name Father, Son en Downside Up tot het beste van Gabriel's latere werk behoren. En dat vind hij zelf ook omdat beide nummers nadrukkelijk aanwezig waren tijdens de Growing Up toer. Ik vind zelfs de live-uitvoering van Downside Up van die toer nog net iets beter dan het origineel.

Oh ja, en de slottrack Make Tomorrow mag er ook wel zijn. Die mag hij met zijn huidige live-band ook nog wel een keer overdoen.

Peter Gabriel maakt muziek die meer luisterbeurten nodig heeft als één, OVO vormt daarin geen uitzondering. Maar als de muziek je eenmaal te pakken heeft, laat het niet meer los. Meesterlijk en orgineel gemaakt zoals alleen een genie als Gabriel dat kan.

Een album waaraan je moet wennen. Er is wel één groot minpunt: het openingsnummer. Ik zie hier dat het niet op elk album opgenomen is, maar op mijn versie jammer genoeg wel. Gabriel laat hier een of andere idiote rapper opdraven en dat is beneden zijn niveau. Vandaar een tip: laat het eerste nummer over en wat volgt is een degelijk album. Waarover gaat dit album eigenlijk, wat is de verhaallijn?

Zie: hier. Mooie video met uitleg over het verhaal.

Bedankt voor de link.
Dat album doet me wat denken aan Mike Oldfield, wellicht omwille van de verschillende stemmen.

Downside-Up

(Peter Gabriel, Elizabeth Frazer en Paul Buchanan.....wat wil je nog meer)

Dit album een beetje aan het herontdekken. Toen in de tijd vond ik het zo extreem geslaagd maar zo langzamerhand is dat al aardig aan het bijtrekken. Naast het fantastische Father & Son staat er genoeg fraais op om mijn stem te verhogen naar een 4
Gele sterren voor: 6,7 en 10

Tsja

Helemaal niet in het verlengde van het supertrio, So, Us & Up ? Ik moet zeggen dat ik het zowiezo nogal ver vind gaan om deze het supertrio te noemen of ze met elkaar te vergelijken. Maar goed.

OVO is zwaar onderschat, dat moge duidelijk zijn en dat is erg erg zonde want, hier staan inderdaad een paar gegantisch goede nummers op zeg. Downside up en Father, Son zijn al genoemd, maar hetzelfde zou kunnen worden gezegd van The Tower That Ate The People, met een emotioneel midden stuk zoals alleen dat Gabriel dat kan. En het beste nummer van het album Make Tomorrow. Een nummer dat opgaat in een climax die zijn weerga niet kent en waar je even een unieke kijk krijgt in hoe goed als deze muziekajten wel niet zijn. En dan nog dat kleine stukje waar Gabriel zelf zingt : 'Sitting op in a spaceship. Looking down at the earth and wonder. Was it all really worth.' 3 zinnetjes waarbij hij je even de rillingen over je lijf doet lopen.

Dit alles resultuteerd in een werkelijk schitterend album die terecht moet worden gerekend als een van zijn latere meesterwerken. Alleen zonde dat hij de erkennig als zodanig niet heeft gekregen. Maar wellicht, genieen als hij, zijn hun tijd veel te ver vooruit...het kost de mens jaren om hem volledig te waarderen.

'The Weavers Reel' vind ik anders een enorme misser. Maar de bijdrage van Gabriel aan dat nummer was dacht ik ook niet zo groot.

Beetje onsamenhangend, hier en daar wel heel erg ambient om de milleniumovergang te duiden. Er zitten mooie stukjes muziek in deze plaat, maar als geheel vind ik het niet zo geweldig.

Vreemd genoeg vind ik dit album zowel ontoegankelijk als saai. Ik draai het niet voor mijn plezier.

Leuke vernieuwing die hij hiermee opnieuw doorvoerde. Wel even moeten wennen, maar mijn god, wat een klasse album met gedurfde tracks als the story of ovo en the tower that ate people(volume op 10!).

Eerst zijn eerste vier albums met als hoogtepunt 4, daarna So en Us, om vervolgens met Ovo en Up te komen. Met in het achterhoofd zijn genesisrepertoire en albums als birdy en passion getuigt alleen maar van pure klasse en voor mij de absolute top.

Helaas is scratch my back nou niet echt zo mijn ding en met 2x new blood grijpt hij voor mij helaas weer terug naar het verleden. Niet echt des Peter Gabriels. Hopelijk komt hij nog een keer sterk vernieuwend terug.

Heb de show gezien in The Millenium Dome.......Zeer indrukwekkend...geen muziekanten gezien hoor ! Alleen de show. Maar wel fan van het eerste uur. Zag Genesis in 75 in Groningen met The Lamb.....zal ik nooit vergeten !

Daar zijn heel wat mensen jaloers op

Besloten na 5 nummers dat ik dit album wel een keer op een later moment ga beluisteren. De eerste (bonus) track is totaal niet mijn cup of tea en snap niet waarom deze vooraan ipv achteraan de tracklist is toegevoegd. Daarna kreeg het voor mij een hoog "musical'-gehalte met die niet-Gabriel artiesten waarvan de stemmen niet in mijn straatje zitten.

Zal best dat dit een groeier is ofzo, maar qua kwaliteit stroomt er een oceaan tussen deze en de voorganger('s). Ik ga mijn oren te luister leggen bij het volgende album (Up)