Uriah Heep - Celebration (2009)

Dit album is uitgebracht ter gelegenheid van de 40-ste verjaardag van Uriah Heep (vandaar ook de titel Celebration). Voor dit album heeft de band (vrijwel) al hun bekende hits opnieuw ingespeeld, en zijn er nog twee nieuwe nummers bijgevoegd (Only Human en Corridors of Madness).
Hoewel de meeste heropgenomen nummers minder zijn dan het origineel, is het toch aangenaam om er naar te luisteren, omdat het lekker fris en modern klinkt. Free Me vind ik echt een heel stuk beter klinken dan het origineel, omdat de versie op dit album meer sfeer heeft. Look At Yourself klinkt ook erg goed, en in dat nummer kan je horen dat er nog steeds pit in deze band zit.

De twee nieuwe nummers zijn ook aangenaam om naar te luisteren, en er is goed te horen dat deze band zeker nog wat jaartjes mee kan gaan. Toch moet ik zeggen dat deze nieuwe nummers wel het unieke geluid van vroeger missen, toen Ken Hensley nog in de band zat. Desalniettemin een prima album van deze oudjes.

nieuw opgenomen versies van oude krakers, je moet er van houden zullen we maar zeggen...

Deze plaat hoort dus dan gewoon, zoals gebruikelijk, tussen de studioplaten en niet tussen de verzamelaars.

Niet voor mij, ik zweer bij David Garrick.

Only Human en Corridors of Madness zijn nieuwes songs... Niet onaardig, maar nochtans geen songs die echt blijven hangen...

Verder worden echt alle hits gespeeld... Ik wil toch liever een volledig nieuwe studioplaat.

Totaal overbodig met de vele live-platen die Heep uitbrengt, waar deze nummers (uitgezonderd de nieuwe) ook op staan. Daarbij is deze versie van Heep inferieur aan die met Byron er nog bij, die een veel betere zanger was dan deze Shaw. Vele nummers staan als een huis, maar een goede coverband kan die ook zo brengen als deze band hier doet.

Dat de plaat overbodig is, mag je vinden, maar Heep inferieur vinden aan de Heep uit 1973 is een beetje raar.

De band is zelfs beter en strakker geworden. Ik vind Heep nu nou niet echt als een coverband klinken. Dan zou je dat voor elke band kunnen zeggen die 45 jaar bestaat en de nodige bezettingswijzigingen heeft doorgemaakt.

Op deze plaat speelt Kerslake niet meer mee, maar Bolder nog wel. Verder zijn Lanzon en Shaw de langst dienende keyboardspeler en zanger ooit van de band. Ik bedoel maar.

Ik noem geen jaartal, maar noem Byron, die in meer jaren dan slechts 1973 bij Heep zat. De band is niet beter, wel strakker, wat nogal doods klinkt. Slechts één oorspronkelijk lid zit nog bij Heep, wat dit toch wel een veredele coverband maakt, net zoals vele andere bands, zoals de bv.de Stones en Purple. Dat iemand er het langst bijzit, betekent niet dat diegene enige invloed had op het originele, klassieke Heep geluid. De eerste Heep albums zijn nooit meer overtroffen, door welke incarnatie dan ook. Ik bedoel maar.

Heep is een concept en als zodanig heeft Box altijd geprobeerd de best mogelijke bandleden om zich heen te verzamelen.

ik zal je vertellen dat Byron en Hensley solo best leuke platen hebben gemaakt, maar Box bleef de oorspronkelijke sound het best benaderen.

Stones een veredelde coverband???? Dacht het niet!
Deze vergelijking met Purple en vooral Heep gaat niet op,en vooral U H met zijn vele bandwisselingen...
Die wisselingen bij de Stones zijn te verwaarlozen,en Ron Wood zit er al zo,n 40 jaar bij
Oké ze zijn hun bassist kwijt die is vervangen door een huursoldaat ,dat heeft weinig of geen invloed op de band
Charlie Watts drumt al sinds de oprichting voor de Stones
En het meest belangrijke Jagger en Richards de bepalende leden van de Niet evenaren StonesSound zijn na meer dan 50 jaar nog bandleiders
Dat kun je dus van Heep niet zeggen die wil ik nou eigg.weer geen coverband noemen ,maar uit hun (ik noem) glorietijd is dus weinig meer van de oorsprong bezetting of de sound over
De oude success nrs die ze live doen die( ja)coveren ze van de vroegere Heep,een andere band die U H heette

wat een onzin.

Box is de oprichter. De samenwerking met Hensley ging niet goed, dus logisch dat hij vertrok.

Byron is dood. Bolder ook. Kerslake kan het gewoon niet meer aan. Shaw en Lanzon zitten al bijna 30 jaar bij de band.

Waar Heep vooral in wisselde vroeger waren bassisten en drummers. Alsof jullie wijsneuzen exact kunnen zeggen wie dat waren.

Na het vertrek van Byron heeft de band 3 succesvolle andere zangers gekend en ook nog steeds prachtige studioplaten gemaakt.

Hetzelfde geldt voor de vervanging van Hensley. Met Dechert en Sinclair werd een moderner toetsengeluid geprobeerd, maar Lanzon evenaart met gemak het jaren 70 geluid.

Byron is dood. En Box heeft het volste recht zijn band (hij is de oprichter) voort te zetten. En elke keer opnieuw verrast hij weer met een krachtige hardrock plaat.

De nieuwe bassist en drummer zijn noodzakelijk. Want die arme Bolder is ook overleden. Maar dat zal de haters niks interesseren.

Tjongejonge, hoe oud ben je pffff

38. Wat impliceer je?

Ik neem het graag op voor mijn favoriete bandjes.

Dat bedoel ik.

Dit is gewoon compleet waardeloos ,oude nummers opnieuw opnemen die we ook al vele malen in de live uitvoering hebben mogen horen
Die 2 nieuwe nummers stellen ook geen reet voor als je zo je 40e verjaardag moet vieren is dat wel erg triest
Als je deze CD illegaal download is het gewoon zonde van je stroom
Waar ik wel blij van word is de bijgeleverde DVD met opnamen van het Sweden Rock Festival 2009,het is dat die er bij zat anders had ik hier geen valse stuiver aan uitgegeven

Een 3,5* is een prima waardering voor deze plaat.
Het wordt eens tijd dat ik mijn Heep-platen in waardering omhoog gooi. Voor mij toch wel een band die er altijd wel met kop en schouders boven uit steekt (en nog wat andere persoonlijke favorieten).
En daar is deze site toch natuurlijk voor bedoeld.

Deze re-recordings zijn meer dan prima, ze klinken enthousiast en zorgen er waarschijnlijk voor dat de huidige bandleden dankzij deze plaat (want zo schijnt het te werken) ook wat geld verdienen ipv alleen Ken Hensley (want hij zit niet bij de band).
Dus heerlijk deze plaat, en de liveversies (bijv. Live in Koko) is zelfs nog vetter.