Randy Brecker - Nostalgic Journey (2009)

Een zoektocht naar beenmergdonoren voor z'n broer Michael brengt Randy Brecker naar Polen. De familie Brecker heeft daar z'n roots en met een beetje geluk familie en wellicht een passende donor. Een donor wordt niet gevonden, maar Brecker hernieuwt z'n vriendschap met Wlodek Pawlik die vervolgens een 'jazz-suite' schrijft voor Randy (en natuurlijk met Randy als solist). Ik denk dat je het moet zien als een ode aan Michael Brecker die z'n ziekte niet overleeft.
Het resultaat is een veelal ingetogen stuk muziek dat hinkt op twee benen: jazz en klassiek. Wat ik ervan vind weet ik nog niet helemaal. Het is mooie muziek, maar wellicht is dat 'hinken op twee benen' de zwakke kant van de plaat. Ik heb betere jazz gehoord en ook betere (moderne) klassiek. De fusie zorgt voor mooie muziek die ik graag draai, maar indrukwekkend is het niet. We zullen zien wat ik er over een tijdje van vind. Sommige muziek moet tenslotte 'groeien'. Een harde klap voel je sneller. Subtiliteit duurt vaak wat langer. Wie weet.