Geri Allen - The Gathering (1998)

Vreemd eigenlijk: veel vrouwelijke muzikanten zul je in de jazz niet tegenkomen. Geri Allen uit soulstad Detroit was één van de meest begaafde. Ik kende haar muziek niet. Tot een optreden bij de release van het album Open On All Sides (1986, niet op MuMe te vinden) werd aangekondigd in de Village Voice. Uit pure nieuwsgierigheid ik erheen. Het was een verbluffend goed concert met oa de nog jonge Steve Coleman op sax. De titel van die plaat typeert perfect de live gespeelde composities en haar speelstijl nadien.The Gathering is meer recent en vind ik één van haar beste. Ze is vorig jaar op 60-jarige leeftijd overleden.

Gathering - Geri Allen | Songs, Reviews, Credits | AllMusic

Geri Allen obituary | Music | The Guardian - theguardian.com

Album begint best sterk, met The Gathering (lekkere percussie van Mino Cinelu) en Dark Prince (Vernon Reid op electrische gitaar), maar gaandeweg, als Geri Allen the lead neemt met haar pianoriedels, wordt het allemaal een beetje vormeloos en heb ik moeite om het hele album uit te zitten. Het wordt hoe langer hoe saaier eigenlijk, wil het nog net geen miskoop noemen, maar wel een heel punt eraf. Zal deze niet snel weer uit de kast trekken denk ik.