The Cult - The Manor Sessions (1988)

"Peace", oorspronkelijk bedoeld als het vervolg op Love. De opnames werden afgekeurd en opnieuw opgenomen, wat resulteerde in het album Electric.

5 van de nummers van de Peace Sessions zijn verzameld op deze CD, elders zijn meer nummers te krijgen. Vooral Love Removal Machine en Electric Ocean zijn geweldig. Bij Bad Fun krijg je een idee waarom deze opnames zijn afgekeurd.

Ik heb deze EP altijd veel en veel beter gevonden dan Electric. Jammer dat ze het pad van Love en deze EP toen even hebben verlaten. Die gortdroge rock van Electric kan me eigenlijk gestolen worden.

Op Electric is de band is schim van zichzelf. De opnamen waren afgekeurd, de doorbraak was niet in die mate welke de zanger Astbury voor ogen had. Men dacht omhoog te komen in de stroom waarin U2 en Simple Minds het grote publiek wel bereikten. Het groepsgeluid van de Cult sloot niet echt aan vanwege het iets andere imago waarmee men zich in de markt zette. Toen de opnamen niet wilden vlotten heeft The Cult alles overboord gezet: groepsgeluid, imago, identiteit, producer en vooral zichzelf. Als fans van Led Zeppelin en AC/DC hebben is Rick Ruben binnengehaald als iemand die hun een geluid moest geven dat haar niet past maar waar men wel persoonlijk liefhebber van is. Kon niet anders dan fout gaan.Met de blauwdruk van "born to be wild" is de afgang compleet.

Alle Peace nummers zijn opnieuw uitgegeven in de Rare Cult Box.

Volledige tracklisting:

1 Love Removal Machine
2 Wild Flower
3 Peace Dog
4 Aphrodisiac Jacket
5 Electric Ocean
6 Bad Fun
7 Conquistador
8 Zap City
9 Love Trooper
10 Outlaw
11 Groove Co.
12 Walk My Way (Peace jam)

Van deze nummers is vooral Zap City een echte klassieker.
Aphrodisiac Jacket lijkt nog het meest op de Electric-versie.
Bad Fun wijkt het meest af.

machtig album, vooral electric ocean super goed

De uitvoeringen van Love Removal Machine en Electric Ocean zijn veel beter dan op "Electric".
De live versie die The Cult speelde op Pinkpop 1986 waren de beste versies ooit.

Alleen jammer van die enorm bak galm die Steve Brown de nummers heeft meegegeven, Love in de te ver overtreffende trap.
Uiteindelijk vind ik van de meeste nummers de uitvoering op Electric de meest geslaagde.
De versie op Rare Cult - The Demo Sessions: The E.Zee Demos van Love Removal Machine komt het dichtst bij de uitvoering zoals die in 1986 op Pinkpop is gespeeld en deze oer-versie is misschien wel de beste wat mij betreft.
Een beetje Sanctuary deel twee, maar wel erg geslaagd.

Hoi beste mensen

Ik ben het er helemaal mee eens dat de uitvoering van love removal machine tijdens pinkpop 86 de beste van allemaal is. Heb hem op een bandje gehad uit een radiouitzending. bandje is intussen weg maar ik zou die versie zo graag nog eens horen. Iemand enig idee hoe ik er aan kan komen?

Onderstaande link komt het dichtst bij:

Cult Live 1986 Finland

De demo versie van LRM is ook dezelfde versie.

mijn versie heeft maar de eerste 6 nummers

Lees je wel goed? The Manor Sessions is een EP met 5 nummers, maar de lijst die ik noemde komt uit de "Rare Cult" box. Daar staan dus alle nummers van de Peace / Manor sessions op.

Verder zijn verschillende nummers van die sessies ook als B-kantjes op de singles verschenen.

volgens heb ik de mp3 nog wel ergens...

?

Zelftwijfel is nooit goed, maar ik begrijp wat je bedoelt

Fijne EP, jammer dat de andere 2 er ook niet op staan (ik kon zelf ook geen goede hoes vinden)

Er is een hele reeks EP's (op CD-formaat, met vergelijkbare hoes) die niet op MM staan. Vooral met remixes en B-kantjes, origineel meestal op 12" of single uitgebracht.

* Love Mixes
* Electric Mixes
* Spiritwalker / Go West
* Love Removal Machine / Lil Devil
* Fire Woman / Edie
* Rain / Revolution
* Ressurection Joe / She Sells Sanctuary

Kwaliteit wisselt, maar iedere EP heeft minstens 1 goed nummer dat niet op de reguliere CD's staat.

Oké, nog meer dan ik dacht. Ik heb die Love Mixes en de live EP Sweet Soul Sister.

Door die doorzichtige hoesjes is het lastig om een mooie te vinden voor hier op de site want ze horen er wel op vind ik.

Het is mij heden ten dage nog steeds een raadsel waarom The Cult zo graag een standaard rock band wou worden terwijl ze een heel eigen sound en look hadden die mij erg aansprak. Ik vindt persoonlijk alles voor Love ook beter dan wat er na kwam. Ik weet nog dat ik helemaal uit mijn koekie ging met de nieuwe nummers die de band op PinkPop speelde. Hoge verwachtingen had ik ook voor het nieuwe album, toen Electric uitkwam was ik zwaar teleurgesteld door het gortdroge geluid. Ben geen Rick Rubin fan, die heeft een beetje last van hetzelfde treble vingertje als Steve Lilliwhite die de U2 albums ook droger dan de Sahara wist te maken. Maar dit zijn toffe opnames en heb volgens mij de hele serie CD-EP's, in ieder geval een stuk of 10. Het artwork was ook bijzonder, beetje 4AD met die doorschijnende hoesjes. Leuk voor de heb zullen we maar zeggen...

love removal machine, wild flower, electric ocean, outlaw en bad fun dat zijn er 5