U-God - Golden Arms Redemption (1999)

Redelijke plaat. Rumble het beste nummer. Twijfelgeval tussen 3 en 3.5, voorlopig krijgt U-god het voordel v.d. twijfel: 3.5*

Voor mij duidelijk de minste cd die is uitgebracht door een Wu-Tang member (Wu-fam uitgezonderd). Ik weet niet wat het is met U-God, maar zijn stem begint na een tijdje toch flink te irriteren. Er staan wel een aantal goeie tracks op, maar de meerderheid is toch vrij matig.

Toch maar verlaagd naar drie sterren, want het is neit echt bijzonder. Misschien wel het minste wu-tang lid solo inderdaad.

Ik vind hem echt vet, een vriend van me had deze vroeger altijd op staan. Na een tijdje ga je dit album echt dope vinden.

Ook verlaagd, "Turbulence" blijft wel echt een harde track.

Leatha Face is zeker geen slechte rapper.

Raar dat Pleasure Or Pain niet genoemd word hier. Toch is het mijn favoriete track van dit album.

Redelijke solo-plaat van niet het meest getalenteerd Wu-Tang lid. 'Turbulence' is inderdaad hard, een mooie uitzondering op een verder weinig bijzonder album.

ik kan er maar lastig doorkomen, ik vind U-god solo toch te saai en emotieloos. Pleasure or Pain is een vet nummer maar hij wordt zonder moeite uitgerapt door Hell Razah... jammer.

U-God stond me een beetje tegen. 1) Mijn broer heeft dit album in de kast liggen en zei me dat ie niet echt de moeite waard is. 2) Er stond een filmpje op YouTube waarin U-God zijn Dopium album promoot en daarin vond ik 'm zó niet-sympathiek.
Echter ik ging net U-God luisteren op YouTube en vond inderdaad ''Pleasure Or Pain'' een erg mooie track. Rumble kende ik al, die vind ik ook dope.
@Nocturnal Vind ik ook niet, maar op deze pagina wordt je doorgelinkt naar Krayziebone omdat ze Leathaface als Leatha Face hebben gespeld. Het gaat volgens mij niet om dezelfde mc namelijk(?). Het viel me ook op dat Leathaface op U-God's Dopium album Leathafase heet en ik ben dan ook benieuwd naar deze rapper.

Ik vind dit album toch echt wel ondergewaardeerd. Die zware, zakelijke livery van hem zorgt ervoor dat ik dit album keer op keer van begin tot eind beluister. Maar ik houd sowieso van albums zonder al te veel gasten en poespas erop.

Benieuwd hoe zijn vierde album zal zijn, die dit jaar uitkomt. De tweede en derde vond ik geen klap aan.

Klinkt over het algemeen best redelijk, merk wel dat het voor mij snel eentonig wordt.

Rumble en Shell Shock ?

Er staan best een aardige nummers op waarop U-God wel iets unieks doet. Hij is toch een vreemde eend in de bijt, met rare knipogen naar disco en dancehall, en het casual brengen van lines als "strap a grenade to my dick"

Mijn favorieten: Dat's Gangsta, Lay Down zijn beiden de energieke - bijna punk - U-God ten voeten uit, Night the City Cried, Pleasure Or Pain, Hungry, Star in your Lane zijn vreemde introspectieve tracks, en verder is Bizarre heel sterk en is er een vette Raekwon-verse op een matige track te vinden.