Joe Meek - Portrait of a Genius (2005)

Prachtig verzorgde box (inclusief fraai boekwerkje met biografie, zeer veel foto's, interviews en anekdotes) die de jaren van opkomst, succes en ondergang van de excentrieke en knotsgekke Britse producer en songschrijver Joe Meek perfect weergeeft op vier schijfjes.

Het begon allemaal midden jaren '50 en eindigde met de zelfmoord (op 37-jarige leeftijd) van Meek in 1967, uitgerekend op de sterfdag van z'n grote held Buddy Holly.

Voor de verzamelaar is deze omvangrijke collectie onmisbaar vanwege de diverse tracks die nergens anders op te vinden zijn, en voor iedereen die het werk van Meek nog niet kent is het de ideale instapper (al is de set steeds moeilijker te vinden en daardoor ook duurder geworden), omdat ook alle (bekende) hits erop vertegenwoordigd zijn. Denk bijvoorbeeld aan "Telstar" van the Tornados (naar het schijnt het favoriete nummer van de Britse Queen Elizabeth), "Have I The Right" van the Honeycombs, "Johnny Remember Me" van John Leyton en Heinz' "Just Like Eddie". Maar ook materiaal van z'n eigen en volslagen unieke conceptalbum "I Hear A New World" uit 1960 is aanwezig.

117 Tracks maar liefst, chronologisch geordend, en het gaat werkelijk alle kanten op, muzikaal gezien, van pure pop en jazzy dingen, naar psychedelische rock, vreemde space-achtige instrumentals en bombastische ballads en natuurlijk staat er ook wat minder spul op, niet elk nummer hier is het (her)beluisteren waard, maar als geheel verdient de set de vijf sterren zeer zeker, alleen al vanwege de talrijke juweeltjes die voorbijkomen ("Little Baby", om maar eens een nummer te noemen, zou gezongen door Roy Orbison, een wereldhit geweest zijn).

Meek was productioneel gezien door het gebruik van diverse zelfbedachte effecten en technieken en het onafhankelijke karakter van z'n producties z'n tijd ver vooruit, echter door het grote en alsmaar toenemende succes van Britse bands als the Beatles en anderen die nog meer uit de studio wisten te halen en met grotere budgetten konden werken, nam z'n invloed en het succes (en ook de kwaliteit) van z'n werk langzaam maar zeker af. Hij probeerde nog even om mee te gaan met "het nieuwe geluid", maar moest toch afhaken. De man die ooit ver voorop liep, werd ingehaald en achtergelaten. De frustratie sloeg toe, en aangezien hij ook steeds meer problemen ondervond vanwege z'n openlijke homoseksualiteit, zag hij geen andere uitweg dan z'n leven te beëindigen.

Deze box is zo veel meer dan een portret van het genie Meek, het neemt je mee naar een ander muzikaal universum, een andere tijd. Ik heb er een hekel aan om het woord "gedateerd" te gebruiken, maar ik ontkom er hier niet aan, natuurlijk klinkt het allemaal erg gedateerd nu, maar toch, het is en blijft boeien, het is een avontuurlijke en unieke luisterervaring die nooit verveelt, en het resulteert in niets anders dan heel veel respect voor de visie en de bij vlagen krankzinnige en idiote ideeën die Meek had en de manier waarop ze op plaat uitgewerkt werden.