Ben Frost - By the Throat (2009)

Ben Frost heeft de ultieme Halloween plaat gemaakt. De titel maakt waar wat ze belooft: deze plaat grijpt je naar de keel.
De eerste 2 nummers zetten meteen de toon. Knetterende electronica met samples van wolvengehuil, orka's en dreigende melodieën.
Hij kreeg op deze plaat hulp van Valgeir Sigurðsson en Nico Muhly en vooral de invloed van die laatste is imo goed terug te horen. Ook de Zweedse metalband Crowpath zou een duit in het zakje hebben gedaan. Dat bewijst nog maar eens de openheid van geest bij deze Ben Frost. Hij is op weg om één van mijn favoriete artiesten te worden.
Krachtig!

Fijn, essence, dat scheelt mij weer wat uitleg.
Inderdaad een monsterlijke plaat. Het zou niet misstaan als een soundtrack voor een horrorfilm. 'Arvo Pärt uitgevoerd door Trent Reznor' las ik ergens. Dekt de lading wellicht niet helemaal, maar wel een leuke omschrijving.
Voor de kenners: naast de namen die essence noemt heeft Ben Frost ook nog hulp gehad van Lawrence English.
Aanrader voor eenieder die van dark / doom ambient houdt.

de eerste track is meteen een soort van trechter voor de luisteraar, kom je hier niet doorheen dan wordt het toch niet wat met het album.
daarnaast lijkt het ook nog een 2e doel te hebben, dat je door het extremere in de intro ontvankelijker raakt voor de subtielere tracks die zullen volgen. het album werkt als een soort van prikkel voor je zintuigen. zeker een aanrader, een goed geluidssysteem en een goede geluidsdrager zijn wel écht een vereiste hierbij.

jammer dat de vinyl release zo lang op zich laat wachten... heb hem al een heeeeeeeeeeele laaaaaaaaaaaaange tijd in pre-order staan bij boomkat, maar de release date blijkt (alweer) uitgesteld te zijn... binnen 'approximately 40 days' deliverable...

Inderdaad, begin langzaam te vrezen dat hij dit jaar niet meer komt en dat zou zonde zijn want dit hoort wat mij betreft tot de beste releases van het jaar. En prachtig artwork ook.

Sta mij toe eens diep te zuchten. *diepe zucht*

Ik hoop dat meneer plakjes met handingeschetste diamantjes aflevert, want wat duurt het lang.

volgens mij komt ie pas in de lente op vinyl.

Nou hehe, de lp is inmiddels te koop.

edit: wat hebben ze nu met het artwork gedaan?

dat werd tijd, zeg! net bericht gekregen van boomkat dat ie onderweg is....

is het zeker dat de cover voor de lp-versie is zoals op de opgegeven link? vind die inderdaad ook heel wat minder... zal natuurlijk niets van de muziek zelf afdoen, maar toch...

De binnenhoes is daarentegen prachtig! Zonder gein.

-edit: sowieso een erg mooi vormgegeven release, ondanks dat ik de front van de cd-versie mooier vind.

Het concert vond ik te langdradig (en vooral te hard), maar op cd blijft het werk staan als een prachtig monument van geluid. Vanaf de gemene binnenkomer Killshot lags het tegelijkertijd serene en beklemmerende Hí­bakúsja tot aan het 'Through the..." drieluik waar alle stijlen samen komen, is By The Throat geweldig. Ruim 4,5*

Ooh wat is Hí­bakúsja toch een fantastisch nummer met een geweldige dynamiek!

Heel erg mee eens. Het kost mij echter nog wat luisterbeurten voordat ik dit helemaal kan waarderen denk ik (of misschien wel niet).

Oke, nu heeft deze CD mij ook in zijn grip. Dikke 4* met goede kans op verhoging.

Eigenlijk verdient dit wel de maximale score. Man wat een plaat zeg! Ongelooflijk indrukwekkende muziek, maar het is geen makkelijk zit. Wel eentje die je erg lang bij zal blijven.

Krachtig album, donker op een heel zinnig diep confronterende manier. Vandaag de tweede keer live meemaken en nieuw materiaal horen .

Dit album gisteren voorbij horen komen op Spotify. En bij de eerste klanken van 'Through the Roof of Your Mouth' trok het meteen mijn aandacht. De dreiging, gelaagdheid en subtiele complexiteit die dit album met zich meebrengt heb ik nog niet elders gehoord. Wellicht ligt het aan mijn beperkte referentiekader maar dit is een dergelijke stroming van muziek die ik nog niet ergens anders ben tegen gekomen..althans, ik moet een beetje denken aan Murcof, Olafur Arnalds, BOC etc. Maar toch is het daar ook niet mee te vergelijken. Momenteel in ieder geval helemaal verslaafd en hongerig naar meer!

Enorm sterke plaat van Ben Frost met scherpe en krachtig electronica waar geen ontkomen aan is. Je wordt meteen meegesleurd met de plaat en je eruit losrukken is onmogelijk voor hij gedaan is. De dierengeluiden (hoofdzakelijk samples van wolvengehuil) maken het een angstaanjagend geheel. Ben schept een sfeer die ik nog maar weinig elders gehoord heb. Dreigend, angstaanjagend, donker.

By The Throat grijpt je letterlijk bij de keel.

Ben Frost: "Venter" | Tracks | Pitchfork

deze track gaat ook weer heerlijk diep, zeker de tweede helft

Heerlijk dreigende electronische muziek. Ijskoud en angstaanjagend.

Is er iemand al de verwijzing naar Twin Peaks in de titel 'Leo Needs a New Pair of Shoes' opgevallen?
Buiten het feit dat 'boots' door 'shoes' is vervangen is het een identieke zin.

Was me nooit opgevallen, maar hij hoort wel een beetje bij die generatie van Twin Peaks fanaten die zo ongeveer alles uit die serie proberen te jatten wat er te jatten valt (waar ik ook bij hoor dus)

Deed wel een belletje rinkelen die uitspraak ja. Prachtige (mystieke) serie natuurlijk die veel mensen aanspreekt.

Wat een mindfuck van een album is dit; al van bij het eerste nummer wordt je meegezogen. De verbeelding slaat op hol bij het horen van dit album. In het eerste nummer jaagt iemand op wild, mens tegen natuur. In The Carpathians vecht de natuur terug en wordt de mens verscheurd door wolven, letterlijk "By The Throat" om in O God Protect Me in een coma te eindigen (is dat een beademingsmachine die de cadans aangeeft?). Hibakusja is dan weer de samenvatting van voorgaande; de natuur kan lieflijk zijn (het begin) maar kan evengoed zijn tanden ontbloten en de mens compleet van de kaart vegen (tegen het einde). Hibakusja stip ik dan ook aan als een favoriet maar dit album werkt gewoon het best als je de hele zwik uit zit terwijl de beelden komen en gaan.

De titels: Through the Glass of the Roof, Through the Roof of Your Mouth en Through the Mouth of Your Eye komen ook rechtstreeks uit de lyrics van het nummer disintegration van The Cure, en Untitled Transient is gewoon het intro van A Strange Day maar dan haperend.

Nog meer verwijzingen

De meeste albums die een sneeuwlandschap tonen, richten zich op het sprookjesachtige aanzicht van de winter. By the Throat neemt duidelijk een ander uitgangspunt. Snijdende wind, grommende wolven, isolatie en ongebreidelde angst. Het openingsnummer(Killshot) laat dit gelijk horen. De vlagen noise voelen aan als een sneeuwstorm waar de luisteraar in verdwaald raakt. Het werkt, zoals tuktak al eerder opmerkte, als een trechter. Overleeft de luisteraar de eerste aanval, dan is de aandacht ook gelijk gewekt.
-
Intrigerend is de manier waarop verschillende invloeden met elkaar verweven worden. De gruizige elektronicalijnen, worden gecombineerd met een opbouwtechniek die mij regelmatig aan post-rock doet denken. De verhalende manier waarop de muziek gepresenteerd wordt, doet mij dan weer denken aan filmmuziek. Neo-klassieke (Nils Frahm en dergelijke) tonen zijn ook dikwijls te horen. Bijvoorbeeld aan het begin van Leo Needs a New Pair of Shoes. Het knappe is dat, ondanks de veelvoud aan invloeden, de muziek nooit vergezocht aanvoelt.
-
Kortom, een bijzonder indrukwekkend en, zoals ik in een eerder bericht al zei, ijskoud en angstaanjagend album. Een plaat waar je als muziekliefhebber best eens je tanden in mag zetten. Ten minste zolang de wolven je niet eerder, u raadt het al, naar de keel grijpen(By the Throat)

4.5*