Tara King th. - The Tara King Theory (2005)

Op het eerste gehoor vond ik deze iets minder, maar hoe langer hoe meer spreekt hij me aan. Rustig nummertje voor nummertje in m'n wagen aan het draaien, en toch veel pareltjes op dit album. Die 4.5* komen er nog wel eens denk ik.

Ik heb hem vanmiddag weer gedraaid en vind dit muzikaal erg lekker, maar ik merk dat de vocalen me tegen het einde beginnen tegen te staan. Een beetje teveel die Jane Birkin-achtige zwoelheid wat mij betreft. Maar goed, de Fransen zijn daar blijkbaar gek op. Verder heel erg ontspannen, niets voor op de snelweg lijkt me .

Is Tara King th muziek met zuchtmeisjes? Daar heb ik dan juist wel weer een zwak voor.

Kwalitatief Franse triphop. Stem doet op dit album soms zelfs wat denken aan Portishead vind ik, alleen trek ik dit wel, itt ...

Nadat ik de gratis EP's zo vaak gedraaid heb en zo ontzettend goed vond (nog bedankt voor de tip, MuMe!), voel ik me haast verplicht dit album binnenkort eens te kopen. Overigens ben ik vooral weg van Tkth's instrumentale nummers. Staan die hier weer op?

Met mate, iets minder dan op vorige albums ( nu j, albums) denk ik. Wat niet wegneemt dat één van m'n favoriete nummers hier weer een instrumentaaltje is

Leuk te horen dat er anno 2005 toch nog goede triphop wordt gemaakt. Minder gruizig dan een Massive Attack of Portishead, maar toch zit het vol samples, gitaartjes en lekker afwisselende beats.

Die zangeres brengt een apart sfeertje, het Engels komt er met een verschrikkelijk dik Frans accent uit, ik heb het idee dat ze totaal niet weet wat ze zingt, maar het past er allemaal erg lekker bij. Een paar instrumentale tracks voorkomen een overkill van die zangeres.

4*

Het kwartje wil hier nog niet zo vallen. Dat zangeresje doet het wel leuk, maar vooral muzikaal gezien is het vrij gewoontjes. Komt voor mij -voorlopig- totaal niet in de buurt van iets als The Fading Collection in ieder geval.

..en langzaam ontstaat er toch wat moois

Jammer dat niet de hele cd vol staat met schattige liedjes als Fourth Dimension en Once Upon A Dream -beetje à la Alphawezen- maar de toppers díe er zijn, zijn wel meteen volledig raak.

Lang niet gehoord, is toch wel wat mooier dan ik me herinner, halfje erbij zoals dat zo fraai heet

En zo komt dit plaatje toch ook nog een keertje in de aandacht. Een album dat ik geregeld blijf opzetten. Niet continue, ook niet echt nummers specifiek, maar bij tijd en wijlen gewoon erg mooi.

Deze plaat doet mij veelal denken aan die andere bekende franse band namelijk Air. Ze grijpen hier terug naar de 10 000 hertz album.