In Flames - Reroute to Remain (2002)

In zijn heel geheel niet zo heel bijzonder voor IF maatstaven maar er staan wel een aantal hele sterke nummers op

3,0

Vind de meeste albums gewoon allemaal even goed, heb niet echt een favoriet
In Flames = Kwaliteit

4*

Weer een goed album van In Flames met als hoogtepunten System, Trigger en Cloud Connected imo. Sommige nummers doen iets onder aan de rest, maar over het algemeen weer een heel genietbaar album van In Flames.

Het eerste teken van verval maar op zich nog best een doenbare plaat.
Hierna zou het echter niet meer goed komen met de band. Zonde.

Op Reroute to Remain slaat In Flames een nieuwe weg in. Zowel qua songmateriaal, dat wat compacter en iets minder melodieus klinkt, als de productie, dat een stuk moderner klinkt. Vooral het drumgeluid is heel anders dan op andere platen. Verder is er met Metaphor een rustig nummer, dat ik me zo snel niet kan herinneren van eerdere albums.
Het resultaat is gemengd. Er staat een aantal sterke nummers op dit album, zoals Trigger, Cloud Connected, Black&White. Helaas zijn er net zoveel songs die totaal niet blijven hangen. Transparent bijvoorbeeld. Rond Free Fall bevindt het album zich inderdaad ook in een vrije val. Voor mij een teken dat Reroute to Remain te lang is om als geheel te blijven boeien.

Een goed idee van In Flames om na een aantal vergelijkbare albums een andere richting in te slaan, maar de uitwerking van het idee laat te wensen over.

3.0*

Blijft een erg goede plaat. Draagt het imago van ‘begin van het verval’ met zich mee, maar is stiekem gewoon net zo ijzersterk als zijn voorgangers. Na drie keer op rij dezelfde (wereld)plaat was het ook wel eens tijd voor iets anders.

De nummers zijn pakkend als vanouds, maar experimenteler van opzet. Voor metalbegrippen dan, want In Flames beweegt hier opzichtig richting de commerciële pop. Het geeft nummers als Trigger en Cloud Connected net dat zetje om zich blijvend in je hoofd te nestelen, terwijl andere nummers het juist weer van de dynamiek moeten hebben.

Eigenlijk dé plaat die ‘het oude en nieuwe In Flames’ verbindt. En daarmee In Flames die mooie plek in de muziekhistorie geeft.

Eerste luisterbeurt bezig. Een aantal van de nummers ken ik van de live-cd 'Sounds from the heart of Gothenburg'. Het valt me op dat ze live veel 'helderder' overkomen dan op de studio-cd. Het is precies of er hier een deken over hangt, het is allemaal wat doffer en moeilijker om de verschillende instrumenten uit elkaar te houden. Allé, dat is bij de eerste luisterbeurt, misschien dat het een volgende keer al wat beter is.