Dashboard Confessional - Alter the Ending (2009)

Ik weet niet precies hoe het zit, maar ik heb dit album met dezelfde tracks maar dan allemaal akoestisch en de cover van het album is hetzelfde maar dan niet rood maar blauw haha.
Goed ik review mijn eigen album maar, ik had eerlijk gezegd nog nooit van deze band gehoord. Moest in het begin een beetje wennen aan de semi nasale semi hoge stem van de zanger maar kwa muziek klinkt het wel catchy maar niet te zoet. Na een tijdje luisteren bleven veel nummers hangen en waardeer ik deze plaat steeds meer. De teksten zijn simpel maar goed en ik houd van akoestische muziek en deze nummers doen het goed wat dat betreft (ik weet niet hoe ze normaal klinken). Mijn favoriete tracks zijn; Get me right, Until morning, everybody learns from disaster, I know about you, even now en hell on throat.
4*

Ik heb de andere versie nu ook na verslaafd te zijn geweest aan de akoestische versie.
Het was ff wennen de gitaar versies, als je akoestisch gewend bent klinkt elk ander instrument dat erbij komt als overbodig ondanks dat juist deze nummers het origineel zijn.
Echter na even wennen kan ik alleen maar zeggen, geweldige muziek.
Ik heb niet eens een voorkeur meer voor het ene of het andere album.
Ik verhoog naar 4,5 op basis van 2 CD's die beiden verslavend zijn en een geweldige houdbaarheid hebben.

Stond nog op mijn mediaplayer. Nu in de digitale prullenbak gegooid.
Alleen het nummer Get Me Right wist me te boeien.
De zanger heeft een aardige stem.

Voor de rest helaas pretentieloze Amerikaanse bakvissen pop met dito teksten en song opbouw.
Leuke muziek voor als je een dochter van een jaar of 10 hebt.
Teksten in de trend van: wist je nog die mooie zomer, toen waren we gelukkig ...braak braak..

Nog een letterlijk voorbeeld:
We stayed in the sun too long
We suffered a terrible burn
(de hele band zingt dan) Everybody learns from disaster.

ha ha..

Misschien is de akoestische versie muziekaal iets beter te pruimen maar ik heb genoeg gehoord
Everybody learns from disaster..

De teksten zijn helemaal niet typisch te noemen, het is verre van boyband/zoete 13 in dozijn pop.
Everybody learns from disaster is wel een voorbeeld maar je pakt meteen de slechtste track van het album en ook het enige voorbeeld.
Het geluid is wel catchy maar niet kwaliteitsloos, normaal ben ik helemaal niet van pop muziek maar credits to whom credits are due en DC op dit album vind ik echt goed.