Aerosmith - Rock in a Hard Place (1982)

Gewoon een degelijk Aerosmith album, niet hun slechtste, maar zeker ook niet hun beste.

Een redelijk Aerosmith album, het begint goed met Jailbait, Lightning Strikes en Bitch's Brew maar zakt daarna toch wat in met als dieptepunt Cry Me A River. Jig is Up blijft een lekker nummer.

3 sterren

Lekker album!! En het nummer Rock In A Hard Place lijkt soms wel heel erg veel op Same Old Song and Dance. Ik vind elk nummer goed. Alleen Prelude to Joanie slaat eigenlijk nergens op, maar verder heel erg goed album!

Enige album (voorlopig) dat Aerosmith opnam in afwijkende bezetting.

Vlamt als vanouds en doet eigenlijk niet onder voor eerdere en latere cd's.

Zeker niet de slechtste van het stel!

Tyler krijst hier als een rolse kater en de nummers rocken bij tijden de bocht uit. Vooral het eerste deel van de plaat is erg opwindend, zoals alleen Aerosmith dat kan zijn...

helemaal niet! Jimmy Crespo speelt ook mee op Night In The Ruts

Joe perry was inderdaad weg bij deze EN Night in the Ruts. Tom Hamilton of Brad Whitford verliet toch ook ergens de band nog?

Ja dat klopt, dat was volgens mij ook bij Night in the Ruts:P

Niet helemaal, officieel is de band op night in the ruts nog helemaal in tact, officieus zijn er wel al partijen door derden ingespeeld waaronder jimmy crespo, zie Night in the Ruts - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Goede plaat van Aerosmith, al is het niet hun beste.
Vrij onbekend gebleven, deze altijd.
Vooral het eerste gedeelte hakt er behoorlijk in met Jailbait en Lightning Strikes.
Bitch's Brew en Bolivian Ragamuffin zijn wat afwijkende nummers voor Aerosmith.
Verder zijn Jig Is Up en Rock In A Hard Place ook lekkere songs.
Ga hem komende tijd nog een paar keer opzetten.
Voorlopig weer eens 3,5

Jimmy Crespo schreef de rif voor Jailbait - een sterke opener- en speelde gitaar op dit album ipv Joe Perry. Hij deed dat verdienstelijk, maar nog beter waren die rifs. Want er staan op dit album toch een paar goede nummers zeg! Eigenlijk is alles (steen-)goed, behalve het vreemde middenstuk - want wel erg anders dan anders en ook minder - met Cry Me A River en 2x Joanie.
Rock In A Hard Place vind ik echt geweldig: wat een supersong! Veel lekkerder rock 'n roll bestaat toch niet? Steven Tyler krakend en piepend op z'n best. Lightning Strikes, Bolivian Ragamuffin (kom er maar op...), Jig Is Up: allemaal prima songs.
Genoeg om ook het zesde album van Aerosmith geslaagd te mogen noemen. Kun je wel zeggen.

"Rock in a Hard Place" is niet mijn favoriete album van Aerosmith. Op de een of andere manier doet deze plaat me nauwelijks iets. Komt het onbewust door de afwezigheid van Joe Perry? Misschien wel. Zijn gitaargeluid is toch wel bepalend voor Aerosmith in mijn beleving. Niet dat de gitaren niet lekker scheuren op "Rock in a Hard Place" hoor, maar toch knaagt er iets bij me. Ook mis ik een beetje de vuige blues die altijd onder de rock van Aerosmith sluimert. Dit is uiteraard geen slecht album, maar het is er ook eentje die ik niet meer dan aardig vind.

Rick Dufay (vervanger van whitford) heeft net voor deze plaat nog een solo schijf gemaakt: tender love abuse onder leiding van Jack Douglas. Het is een mix van poprock en aerosmith-achtige rock. Geen superplaat. Gewoon een curiousiteit. Meer niet

Dit is dus het album waar we het zonder wederhelft Joe Perry moeten stellen.

Weet pas sinds kort dat er uberhaupt zoiets bestaat. Eerste indruk is helemaal niet slecht in ieder geval.

Een bijzonder nummertje is bijvoorbeeld Joanie's Butterfly, begint met een aparte akoestische vibe om dan te ontaarden in een lekkere rockende setting. Het sprankelt en swingt er even niet minder om.

Joanie's Butterfly is zelfs een niet minder dan geweldig nummer, en zou zomaar eens uit kunnen groeien tot mijn absolute Aerosmith favorieten.

Die overgang is heerlijk. Voortreffelijk gezongen ook weer.

Tot dan toe het slechtste album van Aerosmith.
Het nummer Lightning Strikes steekt met kop en schouders boven de andere nummers uit.

Niet echt een uitschieter in het Aerosmith oeuvre,de goede nummers zijn op één hand te tellen en verder vind ik de zang van Steven Tyler hier wat benepen klinken.Op de latere albums was het toch wat voller en krachtiger.
Sterkste nummers zijn Lightning strikes en het titelnummer met Joanie's Butterfly in hun kielzog.Van de rest was ik niet echt onder de indruk.Verder een beetje een vreemde productie met wel leuke geluidseffecten.
Rock in a Hard Place is toch één van hun mindere albums al wordt het op het einde wel wat beter.
Gemiddeld.

Voorganger Night in the Ruts bleek een aangename verassing te zijn. Afgaande op de vele kritieken zijn de verwachtingen niet al te hoog. En dat is maar goed ook, want het is geen heerlijke zit. Hoewel de heren wel rocken mis ik net even de bluesy touch, het is allemaal meer rechttoe - rechtaan, en zijn de songs voor mijn gevoel ook vrij druk. Echter het swingende Jig Is Up, het titelnummer, Bitch's Brew zijn best lekker te noemen. Het prijsnummer voor mij is toch Cry Me A River, Tyler gaat all in, hoewel soms op het randje van vals, en de zware bluesy ondertoon zit net aan de goede kant van de streep om niet kitsch genoemd te worden. Echter de opbouw en het gehuil van Tyler heeft wel charme.
Een goede plaat vormt Rock in a Hard Place echter niet, daarvoor is het materiaal te zwalkend en mis je de bluesy licks van Perry om de songs te stroomlijnen.

Tussenstand:

1. Rocks
2. Night in the Ruts
3. Toys in the Attic
4. Get Your Wings
5. Aerosmith
6. Rock in a Hard Place
7. Draw the Line