Roger Hodgson - Hai Hai (1987)

Tegenvallend, schijnbaar inspiratieloos.

Land Ho en You make me love you zijn voor mij de enige nummers die ik goed vind. De rest is helaas niet aan mij besteed.

Die vent heeft toch in Supertramp gezeten?? Daar had hij beter kunnen blijven. Supertramp zonder Hodgson is niet veel en Hodgson solo is ook niet wat. Twee verliezers dus eigenlijk!

Helemaal mee eens!

Ik niet. Supertramp minus Roger Hodgson= Rick Davies. En R.D is bombastische jazzy muziek. De laatste Supertramp albums zijn toch om te huilen! Nee, Hai Hai is een goed album, weliswaar niet zijn beste, maar luister maar eens naar Desert Love. Land Ho en Puppet Dance. Roger is geen "loser" zoals hiervoor gezegd is.

Best goed. Beste nummers zijn het titelnummer, Puppet Dance, Desert Love en House on the Corner.

Deze cd haalt bij lange na niet het niveau van z'n eerste soloplaat (in the eye of the storm) maar is toch zeker niet slecht. Zoals de meesten die deze cd voor mij bespraken vindt ook ik Puppet Dance en Desert Love de beste nummers, en ook London en Land Ho zijn prettig. De rest vindt ik eerder wat aan de drammerige kant en kunnen me minder bekoren, irriteren me misschien wel een beetje.
Roger Hodgson was in mijn beleving bij Supertramp meer de man van de melodieuze inslag en lichtere nummers terwijl Rick Davies e.e.a. juist wat, ja, hoe zeg je dat, wat meer zorgde voor de volwassener (niet het juiste woord maar weet geen ander op dit moment) klanken maar ook de nodige humor inbracht. Bij Supertramp haalde hun samenwerking het beste in hun boven en stuwden ze elkaar naar grote hoogten; met z'n tweetjes een voorbeeld van 1+1=3.

Hier laat Roger zijn sologeluid toch beter horen dan om zijn voorgaande album. Hij gaat meer zijn eigen weg er daar is London een goed voorbeeld van.

Een fijne plaat.

Opgepikt voor weinig en wel tevreden . Het is geen hoogvlieger maar daar draagt de productie ook aan bij . Wel prettig is het herkenbare stemgeluid van Hodgson . Dat maakt het naadloos inpasbaar in het oeuvre van Supertramp . Er is ook een aardig blik muzikanten opengetrokken . Toch bevredigt het niet helemaal en heeft Hodgson het allemaal weleens beter gedaan . Toch 3 sterren.

Aangenaam album met een mix van rock en pop. De harmonica doet ook weer haar intrede op nummers als Right Place en Hai Hai. Luistertip is Desert Love. Wat andere stijl dan gewend. Album luistert lekker weg tot en met de laatste seconden van het mooie Puppet Dance. Ik vind het album wel inspirerend klinken....

Prima solo album van Roger Hodgson en hier is ook goed te horen hoe groot destijds zijn inbreng in Supertramp is geweest. Nog groter dan ik destijds vermoede, een groot deel van de Supertramp signature bestaat toch uit de inbreng van Roger Hodgson. Niets ten nadele van de overige leden overigens want dat zijn stuk voor stuk prima muzikanten met elk hun eigen inbreng in de band. Het is gewoon zonde dat hij de band destijds verlaten heeft want ze hadden beide baat bij elkaars inbreng.

Ik heb Hai Hai nu weer op de speler liggen en kan niet anders stellen dan dat dit de tand des tijds prima heeft doorstaan. Prima drumwerk van Jeff Porcaro maar er spelen behoorlijk wat goede muzikanten mee op dt album, zoals Nathan East, Lleland Sklar en Lenny Castro. Roger Hodgson neemt echter zelf een groot deel van de instrumenten voor zijn rekening. Kant 2 heeft mijn voorkeur omdat de nummers daar wat meer een Supertramp signatuur hebben. Land Ho en Puppet Dance hadden sowieso zo op een Supertramp album kunnen staan, alle benodigde ingrediënten zijn aanwezig...

Land Ho is een Supertramp nummer, wist je dat? Verschenen op een single in 1974 en op een verzamelalbum in 2005.

Nee, dat wist ik niet, bedankt voor de tip!

Ik had willen toevoegen: de B-kant van een single. Want dat heb ik eigenlijk altijd voetstoots aangenomen: dat het de B-kant was van een van hun bekendere nummers. Maar bij nader onderzoek zie ik nu dat Land Ho wel degelijk de A-kant was van een losse single, waarvan zowel de A- als de B-kant nooit op een album zijn verschenen. Jaren later kwam het nummer nog wel terecht op de dubbele verzamel-CD Retrospectacle.

Die single werd uitgebracht in maart 1974, kort voordat Crime of the century verscheen. Het is dus eigenlijk de eerste opname van de 'klassieke' line-up van Supertramp. Wellicht vonden ze het niet bij de rest van het album passen, maar ik vind het eigenlijk wel een lichtvoetig en hitgevoelig nummer. De Supertramp-versie wijkt overigens niet zoveel af van de versie van Roger Hodgson op dit album. Wel is de tekst wat anders.
Hoewel beide nummers de credits 'Davies/Hodgson' vermelden, is Land Ho natuurlijk een typisch Hodgson-nummer. De B-kant van die single, Summer Romance klinkt dan weer typisch als een compositie van Rick Davies.