2Pac - Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z (1993)

Dit album is heel goed te vergelijken met zijn voorganger. Sterker nog, zowel qua stijl als qua kwaliteit vind ik Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z. vrijwel gelijk aan zijn voorganger 2Pacalypse Now. Dus eigenlijk heb ik niet zoveel toe te voegen aan wat ik daar heb geschreven. Grotendeels lekkere producties waar 2Pac lekker overheen rapt. Soms met sterke teksten waar een boodschap in zit, die hij goed kan brengen. Maar het hoeft niet altijd erg over te gaan, soms wil je gewoon fijn meebewegen met je hoofd op de beat. Dit kan al perfect bij het eerste nummer, Holler If Ya Hear Me, die echt een geniale beat heeft. Een heerlijke bassline, en een geweldig "uplifting" refrein. Daarmee is de opener meteen het eerste hoogtepunt van de cd. Na een interlude is Point tha Finga meteen het tweede hoogtepunt, ook weer zo'n heerlijke productie. Daarna wordt het iets minder, maar het blijft allemaal gewoon erg lekker.

In Keep Ya Head Up komt hij onder andere op voor de vrouwen. Wat een verschil met de hip-hop van tegenwoordig dus. Toentertijd was de commerciëlere hip-hop veel positiever heb ik het idee.

Vanaf Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z. gaat het niveau weer omhoog. Dat nummer heeft een fijne beat waar een soort van dreiging is, en in de beat van The Streetz R Deathrow zitten hele fijne trompetjes. Op beide nummers rapt 2Pac ook erg sterk.
Papa'z Song heeft een erg fijn pianoloopje, en 2Pac komt er erg sterk uit de hoek, tekstueel gezien. Maar hij brengt het ook heel erg sterk en geloofwaardig.
Enige echte minpunt vind ik soms de zware stem die hij opzet. Daar heb ik niet zoveel mee, jammer dat ie dat doet. Maar zo vaak doet ie dat niet, dus dat valt te overzien.
Het eindigt tenslotte met een lekker vrolijk nummer (qua sound) wat altijd fijn is.

Weinig op aan te merken dus, prima tweede worp van 2Pac, net zo goed als de eerste. Lekkere beats, goede raps. Vier sterren.

^

En nu op naar Thug Life Vol. 1

Vanaf Representin' 93 wordt het voor het grootste gedeelte een stuk wamer; met die hele rauwe sound van de eerste negen tracks kan ik helemaal niets. Door die tracks stevent Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z. af op een krappe voldoende.

Met een 0,5 verhoogt. Ik blijf dit 2Pac's minste album vinden van de eerste 6.

Erg wisselvallige plaat. De ene keer vind ik het geweldig en tijdens andere luisterbeurten vind ik het weer helemaal niks. Wel staan twee van m'n favorieten Pac track op het album (Keep Ya Head Up & I Get Around)

Behoort zeker tot de albums van 2Pac waar ik niet echt kapot van ben. Beetje eentonig soms, meeste nummers heb ik gewoon niets mee. Maar je kunt ook niet alles hebben. Wel een artistieke cover, overigens!

"Last Wordz" vind ik gaaf, wat een combinatie: Ice Cube, 2Pac en Ice T, en samples van the Emotions en Parliament...
"Representin' 93" is een chill en zomers aandoend nummertje.
"Keep Ya Head Up" blijft natuurlijk een van de favorieten, mede dankzij de beat en de zang van Dave Hollister.
"The Streetz R Deathrow", goed nummer, luistert in verhouding tot de rest van het album lekker weg. Met vocals van Ice Cube...
"I Get Around", ook goed. Al had ik vroeger een CD met hits van Death Row waar ook een jazz-uitvoering op stond. Dan klinkt deze weer gewoontjes, maar dan nog keihard!

Toch nog 5 tracks die ik wél goed vind, ik geef 'm drie sterren!

Eén na beste 2Pac album in mijn ogen; dit is gewoon pure, rauwe emoties op plaat. Boosheid over discriminatie, police brutality, maar ook positieve boodschappen over o.a. de positie van vrouwen. Divers in onderwerpen en divers in sound, wat het geheel erg fris houdt. Zelfs anno 2014 is dit nog goed te pruimen!

VInd jij de opvolger dan zijn beste werk?

Net weer eens opgezet dit album. Goed album zeg. Super oldschool vibe en echt rauwe sfeer. Hij schreeuwde zijn gevoel uit. Dat waardeer ik altijd zo aan 2Pac, geen complex woordgoochelen maar duidelijk taal met gruwelijke flow. Ook een man met diepgang, dat hoor je op elke plaat eigenlijk wel.

Vergelijkbaar met zijn debuutalbum.

Ook Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z... zet ik niet heel veel op, vind het over het algemeen iets te gedateerd klinken om er volop van te kunnen genieten. Leuk om Ice-T en Ice Cube op één track te horen met 2Pac maar ook dat nummer klinkt relatief oud, de reden waarom ik de begin solo-periode van Ice Cube ook niet zo hoog heb zitten als de meeste Hip Hop-heads.

De singles van dit tweede studioalbum zijn de nummers waar ik het vaakst naar teruggrijp. Keep Ya Head Up klinkt moderner dan de rest van deze plaat en I Get Around is een heerlijk feestnummertje.
Papa'z Song vind ik ook een ongelofelijk sterk nummer.

De eerste twee soloalbums van 2Pac schaar ik een beetje over dezelfde kam, het doet met niet heel veel... het klinkt goed maar vooral verouderd. Pas vanaf het Thug Life-album vind ik hem een ware topartiest worden.

3,5*

Getroll verwijderd