The Beginning of the End - Beginning of the End (1976)

Toch wel leuk dat ze vier jaar na Funky Nassau nog één keer van zich lieten horen. The Beginning of the End is met zijn inhoud eigenlijk ook wel 'n logisch vervolg op hun debuut. Tijdens het beluisteren wordt gelijk twee dingen duidelijk: ze hebben hun kunsten niet verleerd en ze zijn niet bereid om gas terug te nemen! Dat 'n aantal van de grooves ook ditmaal weer ultra strak zijn, is een garantie voor de luisteraar. Het explosieve openingsnummer, Super Woman, maakt dat meteen duidelijk (al staan er betere nummers op het album; Super Woman lijkt toch wat meer weg te hebben van een impulsieve jamsessie dan een georganiseerde studio-opname, maar toch weet hij absoluut te overtuigen). Het daaropvolgende Trip to Nowhere biedt een mooi contrast: het is een stuk rustiger, en de titel van het liedje sluit perfect aan bij de inhoud: zorgeloosheid en ontspanning zijn de troef! Maar ze kunnen beter. De zomerse sfeer van hun grootste hit (Funky Nassau) komt nog even naar voren in Jamaica. Ja, het doet ook denken aan Jamaica. ’t Zit hem vast in die calypso-flavour die de instrumentatie helemaal doordrenkt. Erg tof! Van hetgeen dat volgt zijn de spetterende That’s What I Get en Jump in the Water degene die het meest bijblijven. Deze twee benadrukken weer 'ns hoe goed de ritmische secties van deze band in elkaar zit. Ze worden niet zoals veel voorkomend langzaam uitgewerkt naar een climax, maar ze beginnen al gelijk dynamisch en bombastisch. Hoewel je ze niet beter dan die laatste twee krijgt, blijft het niveau relatief gezien hoog. Helaas bleef het bij twee albums, ze barstten van potentie!