Lynyrd Skynyrd - One More from the Road (1976)

Uitstekend live album dat me bij elke draaibeurt nog steeds kippevel bezorgd.Vebazingwekkend hoe Lynyrd Skynyrd slechts in zo'n vijf jaar tijd zoveel rock klassiekers kon produceren.Sweet home Alabama,Workin' for MCA,Saturday night special en het hier door merg en been gaande Free bird,stuk voor stuk prachtige songs.De versie van Crossroads is trouwens ook erg sterk.

Lynyrd Skynyrd op zijn best, wat een nummers, wat een muziek, een juweeltje...

Wat een geweldig live album is dit, heb laatst de deluxe versie ervan gekocht met op disc 2 veel alternate versies. Het geluid klinkt echt subliem, net of ze voor je neus staan te spelen.

Mocht je ooit kennis willen maken met de muziek van deze band, dan is dit misschien wel de beste keuze.

Deze ga ik vaker beluisteren nog dan hun studio albums, dat weet ik wel zeker.

Wat een geweldige versies van free bird staan hier ook op!

Eén van de beste liveplaten allertijden. Erg jammer dat deze niet de aandacht krijgt die het verdiend.
Free Bird is gewoon meesterlijk. De rest is ook steengoed.

Lastige liveplaat, want net als zoveel liveplaten uit deze tijd, zijn er vermoedens dat er in de studio nog wat extra partijen zijn opgenomen, om de sound wat te verbeteren. Daarbij is het (eigenlijk) de enige liveplaat die uitgegeven is tijdens het leven van Ronnie, Steve en Cassie.

Uiteindelijk zijn er tegenwoordig heel veel live-optredens die gereleased zijn, maar deze heeft dan toch zeker een speciale status. Bovendien redde de band het Fox Theatre van de ondergang.

Overgedubbed of niet, de plaat klinkt gewoon als een klok, en heeft minder een droge mix dan Gimme Back My Bullets. Enige punt van kritiek is, dat wat mij betreft T for Texas eraf had gemogen en het prachtige Simple Man erop. Dan had T for Texas op de plaat Legend mogen plaatsnemen in plaats van andersom.

Ik moet ook nog even mijn bewondering uitspreken voor het waanzinnige Travellin' Man van Leon Wilkeson, welke nooit op studioplaat is verschenen, maar wel hier in al zijn pracht. Wat een gave baslijn!

En weer verder in mijn serie: bespreken wat ik op de draaitafel gooi. Ik ben in de regel geen uitgesproken fan van live albums. Ik prefereer toch vaak de studio versies en de echte ervaring van een live optreden komt maar zelden echt over.
Dit is dan wel weer het type muziek dat zich bij uitstek voor leent voor live releases dus dit album toch maar eens op de kop getikt, de overige albums in de oude bezetting had ik al staan dus deze maakt de serie mooi rond.
En hij stelt me zeker niet teleur. Altijd lastig om vast te stellen hoeveel er achteraf aan gesleuteld is. maar de live vibe komt wel meer dan voldoende over. Over de tracklist ook niet veel te klagen, maar ik had simple man er wel graag op gehad. De live versie van Freebird maakt dan wel weer veel goed, de finale overtreft de album versie wat mij betreft.
Fijne plaat, die zet ik nog wel eens op.

Simple Man staat op alle latere cd uitgaven.

Fenomenaal live album, verveeld nooit. Vandaag weer gedraaid heerlijke southern rock. Zag ze 1 keer live al niet meer in de oer bezetting maar toch was geweldig! Staat zeker in mijn top 10 beste live albums ever!!
Oké, omdat het kan hierbij mijn top 10 beste live albums.

1) rory gallagher - Irish Tour 74
2) deep purple - live Japan.
3) ac/dc-if you want blood you're got it.
4) Golden earring - live
5) thin lizzy - live and dangerous.
6) lynyrd skynyrd - one more for....
7) iron maiden - live after death.
neil young /crazy horse - live rust.
9) judas priest - Unleashed in the east.
10) Robin trower - Live 75.
------—---------------------------------------
11) ufo - strangers in the night.
12) mötorhead - live Hammersmith.
13) quo - live
14) grateful dead - Cornell 77.
15) Uriah heep - live.
Maar dit live album van lynyrd skynyrd een absolute klassieker dikke 5 punten!

Samen met Humble Pie' Fillmore en Allman's Fillmore de beste live rockplaat die ik me kan bedenken. Ik snap ook niet waarom ik deze maar een 4,5* gaf en bij deze maak ik er een 5* van.

Erg fijne live-plaat (wellicht in de studio nog wat verder opgesmukt maar gut) waarop ik vooral spelplezier en -vaardigheid meen te ontdekken. Maakt de luisterbeurt des te indrukwekkender, Lynyrd Skynyrd voert hier een geweldige show op met als hoogtepunten (voor mij) een meesterlijke uitvoering van Robert Johnson's Crossroads en het steeds memorabele pièce de résistance Free Bird. Southern rock en blues ontmoeten elkaar hier op erg smakelijke wijze.

4 sterren

Een legendarische status heeft deze live dubbelaar natuurlijk, echter ook bij het jongere publiek daar Vadertje Tijd alles meetrekt in zijn reis naar de vergankelijkheid en vergetelheid? In mijn verzameling zitten aanzienlijk veel livealbums waaronder deze op vinyl, dus zonder de latere toevoegingen en dat volstaat voor mij. Anderhalf uur kwaliteit ingespeeld door een groep waarvan helaas een fiks aantal leden ons is weggevallen, de tragiek rondom dat ongeval is bekend.

Het is de muziek die telt, na al die tijd, na al die tragiek, na al dat komen en gaan. Hier en daar werd misschien iets opgepoetst, dat kan, we kennen genoeg “livealbums” met dat euvel, maar het mag de pret niet drukken in deze greep uit de eerste drie albums, aangevuld met enkele niet-album nummers. T for Texas is een Jimmie Rodgers song, Crossroads is een Robert Johnson song, zoals Mssr Renard al aangaf is Travellin' Man van Leon Wilkeson nooit op plaat verschenen. Nu nog proberen te weten te komen hoe het zit met Searching...

Free Bird is een geweldige klassieker geworden en live een fabelachtige ervaring, ik heb het eens mogen meemaken, lang geleden in de Ancienne Belgique met Bruce Dickinson (!) in het voorprogramma, dat was in 1997 alweer. Maar er valt meer, veel meer te genieten (waaronder de afwezige Simple Man op mijn lp).

Ik denk niet dat alle live albums in de studio nog wat wordt gepolijst en opgesmukt. Volgens mij is Live in Boston album uit 1970 van Fleetwood Mac puur live. Het kraakt wat af en toe wat feedback. En aan het geluid hebben ze volgens mij niks aan gedaan, dus zo gelaten. Heb het album gistermiddag nog gedraaid na One more from the Road. Dit live album van Lynyrd Skynyrd kan je in 1 adem noemen met het eveneens voortreffelijke live in Boston album van Fleetwood mac uit 1970. Merkwaardig is wel dat Live in Boston 1970 niet in de Musicmeter staat.

Je vergeet er nog een aantal :
Kiss- Alive en Alive II
Fleetwood Mac- Live in Boston 1970
Peter Frampton- Frampton Comes Alive
Genesis- Three Sides live 1982

Klopt statriani/vai, ben vast nog veel meer legendarische live albums vergeten!
Die jij noemt ook zeker geweldige live albums

Volledig mee eens!! in Frolunda's reactie staat verbazingwekkend hoe Lynyrd Skynyrd slechts in zo'n 5 jaar tijd zoveel rockklassiekers kon produceren. Alsof ze het fatale onheil zagen naderen en wat ALS!!!!!!!!!! dat is alleen maar speculeren, dit terzijde. Ik heb gelukkig de de luxe edition van dit krankzinnige goeie live album. Had ik die niet gehad dan stond Free Bird en Sweet Home Alabama er niet eens op. Lynyrd Skynyrd samen met de Allman Brothers band de absolute pioniers van de Southern Rock. Free bird heb ik voor het eerst gehoord op de verzamelaar Children of the Revolution. Een werkelijk prachtige compilatie van klassiekers van eind zestiger jaren begin zeventig. Kon je destijds alleen bestellen via een telefoonnummer van Teledisc, niet verkrijgbaar in de winkel dus. Na 1x Free bird te hebben gehoord was ik al hevig onder indruk van die gitaar muur in dat nummer. Ik denk dat Judas Priest ten tijde van het schrijven van Sinner naar dit nummer heeft geluisterd en specifiek dat detail (gitaar muur) er uit heeft gehaald, dat is ook gelijk de enige gelijkenis voor de rest is het een totaal ander nummer, maar dit terzijde. Free Bird heeft hetzelfde probleem als The Pusher van Steppenwolf : in beide gevallen staat het ten onrechte in de schaduw van respectievelijk Sweet Home Alabama en Born to be wild en dat vind ik heel jammer. Op de radio hoor je in feite 10 van de 10 keer Sweet Home Alabama en Born to be wild. Het is ook jammer dat Lynyrd Skynyrd ontbreekt op de soundtrack van Easyrider want ze hadden er gewoon op moeten staan. Maar misschien hebben ze wel nummers geschreven voor die cultfilm maar hebben die het album niet gehaald. Op disc 2 staat zowel Free Bird als Sweet Home Alabama er 2 keer op. Echt fantastische Southern Rock waar je lekker een Black Bourbon whiskey bij kan drinken genieten met een grote G en dit album is grote klasse met een grote G en K, dubbel en dwars een 5.0

Ik snap iets niet Satriani/vai. 'Free Bird' staat al sinds 1976 gewoon op het album en 'Sweet Home Alabama' ook.

'Simple Man' stond op de lp 'Legend' die in 1987 uitkwam, en is op de deluxe editie erbij gevoegd, aangevuld ook met enkele anderen die weer op de verzamel-cd 'Collectybles' uit 2000 stonden. Bij elkaar opgeteld kun je dus ook zonder de deluxe editie van dit album al die songs in huis hebben. Ik ken de deluxe editie trouwens niet, want die is uit een tijd, dat ik al geen cd's meer kocht. Ik heb wel deze gewoon op dubbel-lp en recentelijk is 'Live at Knebworth' erbij gekomen, welke bijna exact dezelfde songs heeft als deze. Maar dat is logisch want Fox Theatre en Knebworth waren dezelfde tour, dus dezelfde setlist.

Hoe dan ook, mijn bericht begon ermee dat 'Free Bird' en 'Sweet Home Alabama' gewoon op de reguliere plaat staan.

Mssr Renard!! ik weet niet hoeveel uitvoeringen van dit album verkrijgbaar zijn. Dat geldt voor heel veel albums. Wij als fans zien zo langzamerhand door de bomen het bos niet meer door al die verschillende uitvoeringen. AC/DC is daar een mooi voorbeeld van, veel albums van deze band hebben een Europese versie, een Amerikaanse versie en een Australische versie, dit terzijde. De deluxe uitvoering van One more from the road dateert in mijn geval uit 2002. disc 1 heeft 13 tracks en disc 2 11 tracks eigenlijk 9 omdat Free bird en Sweet home Alabama er 2x opstaan. Op disc 1 is Simple man er tussen gezet en die staat niet op de versie van Music meter. Desalniettemin ook al stonden Free bird en Sweet home Alabama bij wijze van spreken niet op dit album, heeft het geen invloed op mijn eindoordeel van dit album, het blijft een dikke 5.0. MEN!!! wat een krankzinnige goeie band en wat een vreselijk en verschrikkelijk einde.

Deze draait de laatste tijd aardig zijn rondjes bij mij. Gek dat ik een paar jaar geleden nog dacht dat dit album behalve de grote hits niet zo heel bijzonder was. Nu zijn het net een hele rits andere nummers die me naar dit werkstuk doen teruggrijpen: Searching, Travellin' Man, The Needle and the Spoon, en zinderende covers van Call Me the Breeze, T for Texas (!!!) en Crossroads komen allemaal heerlijk binnen. Leg daar nog prima tot uitstekende uitvoeringen van de nummers van het eerste album (inclusief ellenlange versie van Freebird) en Sweet Home Alabama naast en je krijgt een plaat die de klassieke line-up van Lynyrd Skynyrd in al haar live-glorie laat zien. Eigenlijk onmisbaar voor de liefhebber van Southern rock.