Lynyrd Skynyrd - Vicious Cycle (2003)

Dit is niet de juiste hoes, het is de achterkant van de inlay die hier prijkt. Ik zal anders de juiste hoes er eens opzetten zometeen...

Knappe plaat trouwens.. ben hem nu voor de eerste keer aan het beluisteren, nam hem mee als prijs op de MindView Metal Kwis in Beveren gisteren

Deze oude rockers kunnen er ook anno 2003 (niet 2004) toch wel nog altijd wat van )

Punten geven doe ik later, is wat moelijk als je nog in de eerste luistersessie zit he ...

Ah.. ondertussen is mijn hoes correctie al doorgekomen zie ik

Is dit nou Lynyrd Skynyrd met een andere bezetting?

Lynyrd Skynyrd anno 2003 was:

Gary Rossington - Guitars
Billy Powell - Keyboards
Ean Evans - Bass Guitar
Michael Cartellone - Drums
Carol Chase - Background vocals
Johnny Van Zant - Lead vocals
Rickey Medlocke - guitars & vocals
Hughie Thomasson - guitars & background cocals
Dale Krantz Rossington - Background vocals

En opgedragen aan Leon Wilkeson die tijdens de opnamen overleed, maar nog wel te horen is op "The Way" en "Lucky man"

[zoals jullie wellicht weten zijn Ronnie Van Zant (toen singer/songwriter), gitarist Steve Gaines, backing vocalist Cassie Gaines en road manager Dean Killpatrick om het leven gekomen bij een vliegtuig ongeluk in 1977. Overlevende bandleden zouden dan voort gaan als Rossigton Collins Band" en zouden pas in 1987 weer bijmekaar komen als "Lynyrd Skynyrd"....]

ik ga ze zien in mei

Ean Evans is op 6 mei overleden. Man man man wat heeft Lynyrd Skynyrd al veel ongeluk gekend. Nu volg ik ze niet echt, maar hun oud werk kan ik zeker waarderen.

Niet een van mijn favoriete platen van Skynyrd.

Uiteraard lekker omdat Rossington/Thomasson/Medlocke gewoon tot de top horen.
Johnny van Zant heeft ook een erg aangename stem.

Toch begint het een beetje een gimmick te worden.
Het is overgeproduceerd en de swampy southern rock van weleer hoor je nergens meer terug.
Uiteindelijk is het dus een overgeproduceerde, gelickte rockplaat.

Leon Wilkeson overleed tijdens het opnemen van de plaat. En zijn protege Ean Evans nam het over. Mad Hatter is opgedragen aan Wilkeson.

Goed album. Een moderne band is hier te horen. Het bonus nummer met Kid Rock is ook wel mooi.

Ik weet nog dat toen deze uitkwam, ik wel enthousiast was. Na de redelijke 'Twenty' en 'Edge of Forever' was daar dan de nieuwe plaat van één van mijn favoriete bands. Ik was best teleurgesteld in het hoge redneck-gehalte. Teksten over nationalisme, binchdrinking en militairen. In mijn geheugen stonden er toch wel wat aardige songs op, maar mijn geheugen is hier niet helemaal juist in. Eigenlijk vind ik alleen 'Mad Hatter' erg gaaf'.

Ik snap wel dat Hughie Thomasson zich weer ging richten op Outlaws. Helaas kwam hij te overlijden en stuurden Johhny Van Zant en Rickey Medlocke de band nog meer richting een nationalistische redneck-band getuige de opvolger 'Gods and Guns' die echt helemaal genant is.

Ik weet niet hoeveel Gary Rossington hierin te zeggen had, maar sinds het weigeren van Ed King tot terugkeer in de band, ging het al snel bergafwaarts. Het zegt ook veel dat zowel Leon Wilkeson als Billy Powell rond deze tijd allebei vast zaten voor huiselijk geweld. Niet een band waar ik graag achter wil staan, maar de legacy van de band is enorm en van de nieuwe periode zijn er tussen 1987 en 2000 nog best aardige platen verschenen, waarvan 'The Last Rebel' er zeker mag wezen.