The Thing with Otomo Yoshihide - Shinjuku Crawl (2009)

Er is nu ook een samenwerking van The Thing met Jim O'Rourke.. Shinjuku Growl, hopen dat die net zoveel luisterplezier biedt als deze..

Dit is een behoorlijk chaotische plaat, waar de structuur bij vlagen ver te zoeken is.. Toch is hij qua kracht iets minder dan veel anderen van The Thing... het heeft lang neit de brute power die een Bag It! wel heeft bijvoorbeeld... Dit zou ik bij jazz-georienteerd bezoek op de achtergrond kunnen draaien (wel wat aan de rare kant, daar niet van).. bij Bag It! zou dat nooit kunnen.

In tegenstelling tot de meeste platen van dit trio, wordt hier minder de populaire kant (relatief natuurlijk) opgezocht. Dit album klinkt meer abstract en heeft toch meer luisterbeurten nodig om tot zijn recht te komen. Maar als het zich weet te ontplooien, dan is het écht genieten! Yoshihide houdt goed stand tussen de drie, wat voor gastmuzikanten niet altijd evident is, lijkt mij. De Japanner doet me soms wat denken aan Marc Ducret op zijn soloplaten. En dat is een positieve vergelijking wat mij betreft.

Naar het einde einde van het album (Dori Dugout) draait de boel op zijn kop en halen Gustafsson en Yoshihide een flinke portie energie naar boven. Een achtergrondplaat zou ik het dus verre van durven noemen...?! Of je moet een erg (achtergrond/muziek) relativerende vriendenkring hebben.

Wat ik knap vind is dat ze de 'Shinjuku Crawl'-nummers als attempt of poging bestempelen. Dat heeft wel iets en duidt op het expressieve en beeldende karakter van de muziek. Mooie aanduiding!