Eddie Hinton - Cry and Moan (1991)

Eddie Hinton - wie buiten de kenners, die ook op dit forum actief zijn, kennen hem? Geweldige witte soulzanger, liedjesschrijver en sessie-gitarist die op talloze opnames te bewonderen is. Maar ook: pechvogel, en drugsverslaafde, die lijdzaam moest toezien hoe Capricorn Records, kort nadat zijn prachtige debuut uitkwam, failliet ging. Dit latere album is helaas lang zo goed niet, maar als je van Hinton's zang houdt, toch beslist de moeite waard. Het is alleen nogal duf geproduceerd, het spettert niet, en van Hinton's gitaarspel is ook niet veel te horen.

het 3e album van singer/songwriter/gitarist/sessiemuzikant wijlen Eddie Hinton klinkt een stuk conventioneler dan de 2 voorgaande klassiekers die hij maakte, zijn debuut "Very Extremely Dangerous" en de opvolger "Letters from Mississippi". dit album mist het onstuimige, rauwe, ongepolijste geluid van die albums, wat te wijten valt aan de wat bravere productie. het gitaarspel van Eddie Hinton en de blazerssectie staan helaas een stuk minder op de voorgrond. wat blijft is de geweldige zang die enigszins aan John Fogerty doet denken, maar dan rauwer en soulvoller. wat een stem had de man.

de soulvolle ballad "Come On Home Baby Lee" met uitwaaierend gitaarwerk is een fraaie opener. "Bottom of the Well" ligt in dezelfde sfeer. de up-tempo nummers "(I Got To) Testify", "Got To Have You" en de afsluiter "I Remember Justice" zijn ritmisch en melodisch sterke nummers en benaderen nog wel de rauwe sound van zijn 1e 2 albums, maar zoals gezegd dit album mist de energie en urgentie van die albums. in combinatie met het eveneens minder sterke songmateriaal (tracks 7,8,11) leidt dit tot een wat "mindere" plaat, maar dat neemt niet weg dat de muziek op dit album alleszins genietbaar is.

"Cry and Moan" werd geproduceerd door Eddie Hinton en Ron Levy
Recorded at Duck Tape Studios, Decatur, Alabama

Eddie Hinton: vocals, guitars, Wurlitzer piano, percussion
Owen Brown: bass
Joe Walk: organ
Johnny Sandlin: drums, percussion, Linn, bass (track 11)
Ron Levy: organ (tracks 6,8,11), percussion (tracks 9 & 11)