Duncan Avoid - Metaphysics (2004)

Hive Records, echt zo'n label dat nog volledig onderbelicht is hier op MusicMeter. Snel maar wat releases toegevoegd en heel even de tijd nemen om de mensen wakker te schudden door middel van dit berichtje.

Metaphysics is een release die zwaar op de maag ligt, maar daardoor wel z'n power bewijst. Over het algemeen komen de tracks angstaanjagend over. Haunting synths en vreemde voice-samples komen regelmatig voorbij. Het zorgt ervoor dat het hele album een solide sfeer uitstraalt.

Industriële IDM kan je het wel noemen I guess, veel distorted geluiden, lekkere ritmes, donker gevoel. Veel ruw geweld afgewisseld met meer rustige tracks die allemaal eenzelfde scary feeling hebben. Compleet album, dat een aantal freaks hier op MuMe maar eens moeten proberen.

Kende de naam al, klik. Maar uhm, de hint is aangekomen tovenaar

Klinkt tot nu toe heel erg goed dit. Zo draaide Richard Devine op Warp Vision ook ongeveer. Totaal ondansbaar, maar dat maakt niet uit Chaotisch en erg krachtig, heftig cd'tje.

Heeft bij mij wel een tijdje geduurd, maar begin het meer en meer te appreciëren.

Dat Devine zo draait kan ik nog best inkomen, zie die Polymorphic EP

Hehe ja, jouw reactie daar verbaasde me dan ook weinig!

Heeft dus zoals gezegd wel een tijdje geduurd vooraleer alles in elkaar pastte. Avoid brengt een combinatie van D.Compose en , vernieuwend maar ook weer niet.

Het album begint met "Awakening", soundscape trackje met veel industrial invloeden en wat prominentere samples dan gewoonlijk in het genre. Even wennen, want qua sfeer moet het daarom een beetje inboeten, en qua ritmiek voegt het verder niet al te veel toe. "Auditory Arms" is op dat gebied al een stuk beter. Wat distortion en freaky voice samples, en later ook enkele lekkere beats maken het al een stuk boeiender. Ook "Parallel Grounds" weet te boeien, maar toch ook weer vooral als er enkele ritmische elementen het nummer ingecatapulteerd worden. Mooie ratels en roffels. "Systemic Ressentiment" is de eerste track die ik als een (klein) toppertje zie. Beukt toch allemaal net wat lekkerder. "Lucid" is een wel heel lekker bruggetje, dat jammer genoeg wat kort duurt. Ijzige waves en stevige distortion. Mooie aankondiger van "Attention Deficit Disorder", mijn favoriete track van het album. Lange inloper, waarna het nummer langzaam opbouwt, om werkelijk te ontploffen halverwege. Lekker noizy en lawaaierig. Subtiel lijkt wel een taboe te zijn. "Consciousness Creeping" houdt het weer wat rustiger, maar is wel lekker sfeervol. "S.H.I.F.I" is een soort van ritmische soundscape track. Zitten veel ritmes in, daar niet van, maar dan niet als ritme. Schraapt en ratelt echt alle kanten uit, zonder te settlen of structuur te brengen. Vermoeiend, maar wel cool.

"Convergence" vind ik ietsje minder. Weet niet wat er mis mee is, het doet me gewoon weinig. Ook de C-Drik Rmx van "Auditory Arms" klinkt wat magertjes. Misschien omdat het allemaal wat op elkaar begint te lijken, of misschien gewoon omdat het nummer weinig kracht uitstraalt, terwijl het dat toch wel hoort te doen lijkt me. Ook "Cartesian Doubt" doet me weinig, en dat zorgt toch wel voor een serieus dipje op het einde. De Subscan Rmx van "Convergence" weet me wel weer te bekoren. Weer wat meer "een nummer". Ook de Kotra Rmx van "Plastone Ground" weet weer te behangen. Enorm fragmentarisch en fucked up, maar wel speciaal. Afsluiten doet Duncan Avoid zelf, met "Rue De La Fée Verte". Soundscape track die net als de eerste niet al te veel indruk weet te maken, wegen te lawaaierig ne te weinig sfeer.

Op zich is het geen slecht album, en er valt heel wat boeiend te beleven, alleen komt het voor mij te weinig samen tot één groot geheel. Invloeden van industrial, IDM en soundscape worden kwistig gemixed, maar niet de juiste, of niet op de juiste manier. Klink nu wel heel streng, want slecht is het zeker niet, en toch zeker een aanrader voor mensen die van harder, experimenteler werk houden. Ik hou het bij een dikke 3.5*

wat een belevenis met een koptelefoon op! Niks voor de woonkamer, dit is best angstig en distorted. Apart, power, maar sfeer. Niet voor elke dag voor mij, maar toch gaaf.