Loudness - Loud 'N' Raw (1995)

Na het bikkelharde studio album "Loudness" uit 1992 en het daarop volgende live album vertrokken drummer van het eerste uur Munetaka Higuchi en bassist Yasushi "Taiji" Sawada en 2 ervaren muzikanten uit de Japanse hardrockscene kwamen daarvoor terug.
Dat waren bassist Naoto Shibata (ex Anthem) en drummer Hirotsugu Homma (ex Flatbacker & Ezo).

Toendertijd was grunge nogal populair en Akira besloot om ook maar eens een grunge-achtige plaat te maken (zie Heavy Metal Hippies).
Ik kan er wel naar luisteren maar de menigen over die koerswijziging zijn verdeeld, maar goed na dat studio album meteen een live album met hoofdzakelijk nummers van dat album (6 stuks).

Track 1 zet meteen al de toon, een traag en slepend nummer die met een Black Sabbath achtige riff begint.
Bedenk daarbij de typische zang van Masaki Yamada erbij en ik geloof dan best dat het niet iedereen zijn ding zal zijn.
"Pray for the Dead" uit 1992 wordt zelfs wat trager gespeeld en lekker lui wordt "Down 'N Dirty" ingezet.
Dat nummer is nog uit de tijd met Mike Vescera maar duurt nu bijna 3 minuten langer !

Dus ook de nummers niet afkomstig van "Heavy Metal Hippies" worden aangepast aan dat tragere grungy sfeertje.
Ik vind het geweldig eigenlijk, het heeft niets meer met de oude Loudness te maken maar dat geeft niet.
Akira laat horen dat hij solistisch in deze stijl ook het een en ander aankan, veelal hoor je langgerekte soloos waaruit blijkt hoe goed Akira wel niet is.
Dit was de tijd dat Loudness nog risico's durfden te nemen en ik waardeer dit ook omdat ze niet doorgingen op deze stijl, gewoon 1 studio en 1 live album in deze stijl opnemen en daarmee klaar.

Track 4 t/m 8 zijn dus van "Heavy Metal Hippies" en in "Eyes of a Child" zit extra veel gefreak wat meer op zijn plaats zou zijn in de jaren 70 als in de jaren 90.
Daardoor wordt het nummer ook extra uitgerekt tot bijna 13 minuten en het doet me veel aan Deep Purple uit de jaren 70 denken.
Het valt zelfs bijna stil en bevat ook nog een drumsolo.

"Howling Rain" kent een lang en dreigend begin, heel mooi als men pas op 3:50 voluit gaat !
"Paralyzed" is up-tempo en een mooie opmaat voor de Deep Purple cover "Speed King", met daarin geheel in stijl het nodige gefreak.

Dat toch nog een oud nummer, het snelle "S.D.I" wat op tamelijk veel live albums staat en ik een nogal overgewaardeerd nummer vindt..
Track nummer 10 is een bonus track en is het nummer "Freedom" wat een gepaste afsluiter is van deze hoogst originele Loudness live album.