Sleepytime Gorilla Museum - Of Natural History (2004)

Wat een enorm aanstekelijke en bizarre mix van art-rock en metal is er op dit album te horen zeg. Af en toe is het op het kitscherige af, maar de hoeveelheid bombast en het gevoel voor dramatiek bij deze band maken dat weer volledig goed.
Ook op vocaal gebied worden grote gebieden beslagen: van het ruwe en soms zeer diepe stemgeluid van Nils Frykdahl tot de betoverende klanken van Carla Kihlstedt. Geweldig van die bands waarbij de wisselwerking tussen mannelijke en vrouwelijke vocalen wél goed uit de verf komt.
Ik heb inmiddels ook het debuut "Grand opening and Closing" beluisterd maar vind deze opvolger nog net wat voller en meer afgerond klinken.

Liefhebbers van bands als Mr. Bungle doen er goed aan het werk van deze formatie eens te gaan beluisteren.

Ik zit dit nu voor het eerste te luisteren en ik vind het heel gaaf. Erg bizar en chaotisch, maar dat mag ik wel!
Erg aparte sfeer ook. De sfeer plus de naam en de ideologie die er schijnbaar achter zit doet me een beetje denken aan de film Twelve Monkeys.
Erg gave muziek!
Ik wacht nog even met sterren strooien.

Ik vind het debuut juist net wat beter, maar deze doet er weinig voor onder. Vooral The Donkey-Headed Adversary... is een gaaf nummer. Ik geef vier sterren, wellicht zie ik dat in de toekomst nog stijgen.

Fantastische plaat!
Beter dan het debuut al scheelt dat niet veel.
Lekkere avant-garde!
Topnummers:
- The Donkey-Headed Adversary of Humanity Opens the Discussion
- FC: The Freedom Club

Meesterwerkje!

Het hele concept achter de muziek is ook echt supergoed uitgewerkt, t zijn niet zomaar een aantal teksten, nee het slaat ook allemaal nog ergens op en t zet je echt aan t denken.

Er staan geen zwakke nummers op maar als ik er dan toch een moest kiezen zou het "The 17-Year Cicida" zijn omdat het meer een muzikaal experiment is dan een 'song'.

Beste nummers zijn:
FC: the Freedom Club
Babydoctor

(dus eigenlijk gewoon de lange nummers)

Dit album verdient alleen de allerhoogste waardering,en dat is dus niet alleen 5* maar ook een plekje in mn top 10! (maar dat staat ie al een ruime tijd dus waarom ik dit erbij vermeld...?)

Cockroach verdient toch ook wel credits. Het mag dan het kortste nummer op dit album zijn, de lyrics zijn briljant en doet voor mij muzikaal niet onder aan de rest, ook al is het dan akoestisch.

Ooit te moeilijk bevonden door mij, nu ouder maar niet veel wijzer Of toch ietsje? Als fan van vroege Genesis en Van der Graaf Generator hoor ik nu veel leuks. Schrijf er nog wel eens wat meer over. Bezig aan een waar retrospectief, nu het nieuwe album zo geweldig inslaat.