Dead Moon - Destination X (1999)
mijn stem
18 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Music Maniac
-
Down to the Dogs (4:14)
-
It's a Long Way to the Top (3:06)
-
To Nowhere Down (2:00)
-
On Another Plane (1:46)
-
Bad Case (2:52)
-
Raise Up the Dead (2:19)
-
Rescue (3:22)
-
Only Want to Be Your Man (3:15)
-
As Teardrops Break (2:07)
-
Point of No Return (2:35)
-
Last Train (4:21)
0
geplaatst: 30 oktober 2020, 23:51 uur
Vreselijke hoes? Ik zie een knappe vrouw,en twee mannen. Bizar, als je de hoes observeert lijkt het wel een jonge en oude Fred.
Deze band ligt mij naar aan het hart.
I watch as chances pass
Knowing they won't last
So why's the road become so narrow?
Maybe I'm a broken arrow
Ik was een jaar of ergens in de 20-25, en als Dead Moon optrad was ik er. De bandleden waren lieve mensen , altijd tijd om voor of na de show een biertje te delen . Toen ze in Patronaat Haarlem optraden vroegen ze mij om wat leuks te zeggen voor de camera omdat ze mij nog herkende van diezelfde week in Paradiso ( of een week ervoor ofz), Het was voor hun documantaire . Mijn dronken kop liet mij helaas onzin brallen en de vreselijke woorden die eruit kwamen weet ik nog op de dag van vandaag te herinneren, er zijn momenten waarop ik het haat dat ik ze zei. Ik heb altijd gedacht mijn excuses aan ze te schrijven,dat is nu helaas te laat.
Ik kwam dus niet op de video, maar Fred zei echt een paar minuten later: dat geeft toch niet jongen, nam me mee terug naar het podium (we waren backstage en alle gear was al ingepakt) , pakte rustig zijn gitaar uit de koffer en gaf mij gitaarles. Wat een heerlijke vent.
De tekst van nowhere down, die pas ik als een op maat gemaakte jas.
Deze band ligt mij naar aan het hart.
I watch as chances pass
Knowing they won't last
So why's the road become so narrow?
Maybe I'm a broken arrow
Ik was een jaar of ergens in de 20-25, en als Dead Moon optrad was ik er. De bandleden waren lieve mensen , altijd tijd om voor of na de show een biertje te delen . Toen ze in Patronaat Haarlem optraden vroegen ze mij om wat leuks te zeggen voor de camera omdat ze mij nog herkende van diezelfde week in Paradiso ( of een week ervoor ofz), Het was voor hun documantaire . Mijn dronken kop liet mij helaas onzin brallen en de vreselijke woorden die eruit kwamen weet ik nog op de dag van vandaag te herinneren, er zijn momenten waarop ik het haat dat ik ze zei. Ik heb altijd gedacht mijn excuses aan ze te schrijven,dat is nu helaas te laat.
Ik kwam dus niet op de video, maar Fred zei echt een paar minuten later: dat geeft toch niet jongen, nam me mee terug naar het podium (we waren backstage en alle gear was al ingepakt) , pakte rustig zijn gitaar uit de koffer en gaf mij gitaarles. Wat een heerlijke vent.
De tekst van nowhere down, die pas ik als een op maat gemaakte jas.
* denotes required fields.
* denotes required fields.