Toen Surya en Robian vorig jaar meededen aan De Grote Prijs van Nederland, deelden ze T-shirts uit met het opdruk ‘Nieuw Amsterdam’. Dit is de naam van de groep die gevormd wordt door onbekend talent uit de hoofdstad; talent dat volgens de initiators wel de kwaliteit maar niet de financiële middelen en ervaring heeft om direct een soloalbum te droppen. Surya wist ons niet veel later te vertellen dat het eerste Nieuw Amsterdam-project, geheel door Surya en Robian zelf gefinancierd, in maart van dit jaar het daglicht zou zien. Het liep allemaal net even anders, want het Nieuw Amsterdam-album moet nog steeds komen. Maar inmiddels is Surya wel alvast aan een officiële solocarrière begonnen.
Bijzonder aan Suryalisme is de balans die de 25-jarige rapper heeft gevonden tussen enerzijds het tonen van zijn eigen kwaliteiten en anderzijds het naar voren schuiven van de diverse Nieuw Amsterdam-leden. Op het zeventien nummers tellende schijfje komt er met enige regelmaat een gast langs, terwijl Surya zich ook vaak genoeg richt op zijn persoonlijke leven; en daarbij toont hij zich een stuk meer van zijn serieuzere kant dan tot nu toe van hem zichtbaar was. Over een Gast is bijvoorbeeld een vlot geproduceerd nummer waarop hij zijn eigen leven onder de loep neemt - inclusief opvallend goede schoolprestaties, de psycholoog die eraan te pas moest komen en het fenomeen blowen. Wat te denken van Eenzaam, waarin op openhartige wijze het niet bijster originele verhaal wordt verteld dat er momenten in Surya’s leven zijn dat hij zich ondanks alle vrienden om zich heen toch volkomen eenzaam voelt.
Surya toont zich hierop een ander persoon dan we, uit de vele freestyle-toernooien waar hij zich al heeft laten gelden, kennen, en dat is wel zo prettig. Want hoewel de man een soepele flow en een over het algemeen aangenaam stemgeluid heeft, beschikt hij niet over de kwaliteiten om binnen de brag & boast-teksten, die al met al op het album toch de overhand hebben, veel variatie aan te brengen. Gelukkig valt er productioneel ook een en ander te beleven: met name Dopaganda, die eerder al verdienstelijk werk leverde voor onder meer Appa, laat van zich horen. Zijn beats zitten niet altijd even ingewikkeld in elkaar, maar hebben wel constant een zekere overtuigingskracht. Het duidelijkste voorbeeld hiervan is de sterke possecut Cancerly Veel Moeders, die aan een fijne, vlotte drumpartij en een heerlijk pianoloopje genoeg heeft om ruim drie minuten lang te boeien.
Op deze track doen echter liefst tien (Nieuw Amsterdam-)MC’s van zich spreken, en dat is wat te veel van het goede: kwalitatief lopen ze veel te ver uit elkaar. Waar Robian een rapper is die we niet vaak genoeg kunnen horen (en bovendien iemand is die een sterke samenwerking met Surya vormt), bakken Huussuh en Greg er werkelijk niets van en doen ook Pharao, Dax en Frits van Dijk hoorbaar onder voor de gastheer zelf. Verder bevat de plaat nog enkele mindere tracks, zoals de obligaat aandoende eerste clip Blijf van Me Stad Af en het smakeloze seksnummer Moederkoekje van Eigen Deeg, maar daartegenover staan weer Ik Weet Niks en Één Klap, met een gedenkwaardig staaltje storytelling.
Dus ook al zijn er op dit debuut van Surya genoeg mindere momenten te vinden, overheersen doen deze nimmer. Het project telt namelijk tig interessante producties en een kundige, bij vlagen zelfs openhartige rapper, met bovendien een hoorbare passie voor het vak. En als in acht wordt genomen dat hij alles uit eigen zak heeft opgezet, bekostigd en gepromoot, dan kan worden gesteld dat er in de toekomst nog mooie dingen in het verschiet liggen vanuit het Nieuw Amsterdam-kamp. Vooral als Surya en Robian er nauw bij betrokken zijn.
Suryalisme is alleen via de website van Surya te bestellen (voor slechts 7,50 euro).
Bron