Arno - Arno (1986)

"Blind' gekocht destijds, want Forget the Cold Sweat draaide ik vaak op m'n weekendbaantje. Dat had ik dus beter niet kunnen doen, want de rest van het album was toch wel een behoorlijke teleurstelling, niet echt slecht, maar meer middelmaat.
Had als resultaat dat ik lange tijd Arno's hieropvolgend werk een beetje links liet liggen.

Het is eigenlijk toevallig dat ik deze arno beluisterde. Ik kende veel van zijn albums, maar dan hoofdzakelijk de recentere. Dit album is duidelijk iets anders dan dat latere werk.
Bij mij valt het album juist wel in de smaak!
Dit zijn stuk voor stuk prachtige nummers met een soms experimentele muzieklijn. Muziaal dus een veel hoogstaander album dat al wat zou volgen (Ik denk o.a. aan zijn laatste album Jus de box dat qua muziek absoluut niet kan tippen aan iets als dit.). Maar geen kwaad woord over arno! Ook Jus de Box is het aanschaffen waard...

5*

Eerlijk gezegd vind ik dit een matig album van Arno, onevenwichtig met halfbakken experimenten die niet altijd weten te boeien, hoe goed bedoeld, ik heb de indruk dat dit album rap in elkaar is geflanst. Gelukkig zou hij nadien enkel betere albums uitbrengen.
"Forget the Cold Sweat" is wel een terechte klassieker van Belgische bodem.

Naast The Cold Sweat springt Yooh er echt ook wel uit.
En Miss Nell is een fijn stukje mondharmonica, the blues dus.
Voor de rest is dit eerste solo album niet zo veel Oostendse soeps.

Maar de albums hierna maken veel goed, Luc, dat is waar.

Een matig album wel.
Iets te snel na het ontbinden van TC Matic.

Maar When the Rock, heren,
When the Rock is toch een Arno klassieker?
Een typerend nummer ook, want op deze plaat
heeft de rock de roll wat verloren, zoals Arno zelf zingt.

Naast de soulvolle radiohit Forget the Cold Sweat
en de wat typische, geinponemachtige Arno single Yooh.

Toch minstens drie sterren waard. Het leek wel of Arno
al zijn eieren die hij niet bij TC Matic kwijt kon op dit debuut legde.
Hij had inderdaad beter wat langer gebroed.

Enne...goeie hoesfoto!