Laura Veirs - July Flame (2010)

De eerste die ik van deze zangeres ken. Smikkelen en smullen is het. Prachtige samenzang met Jim James. En een leuk liedje over Carol Kaye, sessiebassiste die aardig wat beroemde plaatjes heeft ingespeeld.

Prachtige plaat, mijns inziens haar beste sinds Carbon Glacier. Vooral de nummers 7, 8 en 12 zijn werkelijk uitstekend. De nummer 7, Little Deschutes is heel anders dan wat ik van deze zangeres gewend was maar ik mag hopen dat haar volgende werk hierop voortborduurd.

De consistentie van het album moet geroemd worden, net als de prachtige orkestratie (waar aanwezig). De teksten van de nummers blijven enigszins vreemd maar toch zijn haar teksten hier bondiger en duidelijker. Zodoende ook die grotere consistentie en het hoge niveau.

Een klein meesterwerkje zogezegd, dus 4*

Wat mij betreft ook haar beste sinds Carbon Glacier.

Life is good blues heeft een heerlijke gitaarlijn, om kippenvel van te krijgen. Andere favorieten zijn Littles Deschutes en Wide-eyed, legless.

Sleeper in the valley is indrukwekkend, Wide-eyed, Legless en Little Deschutes beloven veel voor de toekomst. Maar helaas ook veel draken, nietszeggende liedjes en vrolijke deuntjes. Ik zou zeggen: wacht met het uitbrengen van de volgende cd totdat je 13 goede songs hebt.

'Sun Is King' doet me qua geluid wel aan Neil Young denken, wat altijd wel als compliment mag worden beschouwd. 'Little Deschutes', daar mag natuurlijk niet aan voorbij gegaan worden, prachtig nummer zeg. 'Summer Is The Champion' is aardig georkestreerd, waardoor het nummer een warme sfeer oproept. 'Sleeper In The Valley' is een mooi nummer, dat 4 minuten lang rustig voortkabbelt. Dan komt mijn favoriet nummer van deze plaat, 'Wide-eyed, Legless'. Opzwepend tempo, knap gearrangeerd, fraai reffrein vooral.

3,5 sterren

Prima plaat met een paar lekkere uitschieters zoals July Flame en Sun Is King.

Ik luister deze al tijden in alfabetische song-volgorde en dacht al dat er iets niet helemaal klopte. Ben eens benieuwd wat het geeft als ze goed staan.

In de VS is ze haast een soort cultfiguur, dus zonde dat we haar hier in Nederland niet echt kennen. Deze folk-zangeres heeft al enkele sublieme albums op haar naam staan. July Flame is hierop geen uitzondering en overtreft mijns inziens zelfs al z'n voorgangers.

Het album loopt over van warmte en puurheid en klinkt ontspannen en ongedwongen. July Flame staat dan ook vol hoogtepunten, en het is lastig om er echt één nummer uit te pakken. 'Sleeper in the Valley' vind ik toch wel een klein meesterwerk, een heel mooi puur nummer. Andere uitschieters (een hele reeks): 'I Can See Your Tracks', titelsong 'July Flame', 'Sun Is King' en 'Wide-eyed, Legless'.

Overigens is ze live ook erg goed. Heb haar deze zomer live op Noorderzon gezien en ik kan het iedereen absoluut aanraden! Geen grote show, maar intiem en puur - zoals op de plaat.

Aangename verrassing dit July Flame, folky inslag met tintjes van Kate Bush en Bon Iveriaanse sferen...maar vooral lekker zichzelf.

Zijn de overige albums ook de moeite waard?

year of meteors, carbon glaciers en vooral triumphs & travails of Orphan Mae vind ik beter dan deze, de andere minder.

Eerste luisterbeurt lijkt het een niemanddalletje, maar drie jaar later staat hij nog steeds op mijn iPod. Heel subtiele melodie'tjes en Laura heeft een betoverende stem. De lyrics doen mij zeer nostalgisch aan en vullen de muziek haast vanzelfsprekend aan. Erg knap!

Het 7e album van deze voormalige punk artieste (ze is ooit gestart met een punk band).
In principe koop ik de albums van haar blind, kwaliteit gegarandeerd.
Het 7e album dus en ze is weer terug gekeerd naar het (eigen?) label Raven Marching Band. De vorige drie albums kwamen uit bij een sublabel van Warner Music, (Nonesuch) prachtige albums, daar niet van. Maar Laura was minder tevreden over de aandacht die ze van de platenmaatschappij kreeg.
Dus nu weer terug op het oude nest en buiten Amerika worden de platen uitgegeven door Bella Union (Fleet Foxes , Midlake) van Simon Raymonde (Cocteau Twins, This Mortal Coil) , naar zeggen de grootste fan van Laura.
Muzikaal is dit allemaal weer prima, iets meer folkgericht, zoals de eerste albums, maar er zitten ook prachtig geproduceerde nummers bij. Maar de akoestische basis biedt de mogelijkheid om met uitgekiende instrumentatie de songs perfect aan te vullen.
Een belangrijke rol hierbij is weer weggelegd voor partner/producer Tucker Martin , die er mede voor zorgt de kwaliteiten van Laura optimaal naar boven komen.
Ik bewonder Laura Veirs, omdat ze altijd haar eigen gang gaat, absoluut niet bezig is met het opbouwen van een bepaald imago, maar de muziek voor zich laat spreken.
Blijft toch vreemd dat ze in Europa moeite heeft om door te breken, terwijl in Amerika ze redelijk bekend is, wel bij een bepaalde doelgroep.
Opnieuw een mooi album, geheel geschreven door Laura zelf.