Nu opstaan. De muziek van Legowelt heeft me nog niet geweldig weten te intigreren, hoewel ik snap dat het dat kan doen: kwalitatief analoog geluid, uitgedachte, trendsettende patronen en mixen daarvan. Dat doet me wel goed, maar vaak verveel ik me toch teveel met de nummers. Ik denk dat dit ermee te maken heeft dat ik de synths (samen gaand met het gebruik daarvan) te plastic vind. In ieder geval niet als sfeer waarneem waar je niet omheen kan. Er worden dan ook best 'extreme' sferen gekozen, die voor mij wat te licht worden aangepakt (te snel bijvoorbeeld). De synths zouden nog 'zwaarder' moeten zijn om het voor mij echt indrukwekkend te maken. Legowelt en ik klikken niet helemaal. Stuk voor stuk leuke nummers op deze EP toch. Zal wel rond de 3,5* worden. Nog een paar keer luisteren voor ik stem.
Ben het wel min of meer eens met John Doe. Ik vind eigenlijk ook wel dat Legowelt een soort 'formule' gebruikt, de nummers op zich hebben erg weinig identiteit (vooral de langere, dansbare tracks).
Oneens. Geen andere artiest 'doet' dit geluid. Dat het af en toe hetzelfde 'concept' is is niet storend, dat zou je van veel Detroit-pioniers dan ook kunnen zeggen