Proem - Among Others (2001)

Naast een 7" (die niet op de site mag) en een live CD is dit tot dusver de laatste echte Proem release die ik nog moet bespreken. Heb deze al een tijdje liggen, en 't is weer zo'n album dat ik heel makkelijk opzet. Geen echt zeer uitgesproken tracks, maar kwalitatief hoogstaand en steeds right on the spot.

"001" is een prachtig pianodeuntje, lichtjes neuriënd op een bloedmooie wave. Geniale, maar heel simpele opener. Zeer subtiel, zeer geladen en inpalmend. "Your Grandfather Is Dead" pruttelt wat harder. Chille wave op de achtergrond, enkele prachtige melodieuze variaties en licht voortkabbelend geratel. 't Is winter, je zit met een mok warme chocomelk achter een knetterend haardvuurtje en je zet deze track op. "Luke Warm Bath With Rubber Kitty" is een zeer kort intermezzo, zeer donker en luguber. Doet een beetje vreemd aan, aangezien de rest van het album toch zeer aangename en warme muziek is. "Eat Knife" zit er jammer genoeg wat naast. Vooral een nogal vervelende melodiesample verknoeit het een beetje. Jammer genoeg een korte track. "Phat Shield" maakt alles eensklaps terug goed. Heerlijke intro, warme wave, die halverwege muteert/wordt bijgestaan door een werkelijk fantastische melodie. Proem op z'n best, heerlijk zweverig en geen foute klank te bekennen. "Three Days Before I Move" klinkt wat steviger, maar is minstens even geniaal. Melodieus echt nagenoeg perfect. Zacht, warm en puur. Voor mij de echte topper van het album, fikse 5* track.

"Earlyrings" blijft mooi, net als Crashmap (beiden staan op 2=1). Daartussen bevindt zich "Slow Nods And Slippers", wat killer en mysterieuzer van aard, met zo'n vrouwelijke "aaahh" wave. Vooral het einde is ook ritmisch wat experimenteler, wat mooi aansluit bij "Crashmap". "Winter Delerium" is de volgende echte topper, met een ijzige wave als intro, bijgestaan door een soort van Lapsed dingetje (hoe noem je die 'gekrulde' samples anders ?). Nummer klinkt warm en winters tegelijktijd. Crisp, fris, mooi, knus ... een perfecte beschrijving van dit album, ten top gevoerd in deze track. "We Are Going To Let You Go" klinkt weer wat donkerder, maar blijft ook gewoon weer op niveau meedraaien. De Sunset Rmx van "Your Grandfather Is Dead" begint een beetje met een valse noot, weet zich daarna wel te herpakken maar komt jammer genoeg nooit meer echt op niveau. Afsluiten doet het album met een wat vrolijker trackje. Mixje van "Three Days ..." dat lief voortratelt en zeer monter en opgewekt klinkt (geen mix van Proem zelf trouwens). Haalt het niet bij het origineel, maar wel een zeer leuke afsluiter.

Al bij al dus weer een fantastisch album, zeker de tracks vanaf Phat Shield tot Winter Delerium zijn bij momenten geniaal. Eigenlijk maar twee kleine dipjes, daarom een kleine 4.5* Maar verder echt weer de moeite. Denk dat ik me ondertussen wel Proem fan mag noemen.

Ik ben over Among Others toch iets minder enthousiast; door het gebrek aan echt opvallende tracks verlies ik teveel mijn aandacht. Een relatief kalm album waar Proem afwisselend warm, scherp en groots klinkt. Het blijft fascinerend hoe een eenvoudige doch briljante melodie zo enorm kan worden verknipt, zonder dat je de grote lijn uit het oog verliest (Fennesz was hier op Endless Summer ook al zo goed in).

Voor mijn gevoel blijft het album wat op de vlakte en werkt het toe naar het fenomenale Three Days Before I Move; een melodie die zichzelf constant blijft herstellen, en vanaf 2:30 een zachte, geborgen en geruststellende sample die het af maakt. Het album houdt zich vervolgens in om weer stevig terug te komen met Crashmap; een scherp opgebouwde, donkere track die serieus en zelfverzekerd aanvoelt. Briljante, grootse melodie die voor mijn gevoel erg old school aanvoelt.

Uiteindelijk blijf ik met dezelfde conclusie achter als met You Shall Have Ever Been; kwalitatief hoogstaand, bij vlagen interessante ideeën en twee memorabele tracks. Een wat nietszeggende 3*, die dankzij de twee uitschieters nog best een halfje erbij mag krijgen.