Primaa - Electrosphère & Nucléocubes (2001)
mijn stem
1 stem
Frankrijk
Electronic
Label: Opulsion
-
Antichambre de La Suite (7:33)
-
Suspension Orchestrale (5:51)
-
Il Tombe (5:02)
-
Tout. Hier. Rien (5:37)
-
Une Caresse (5:02)
-
Lettre Déchirée Déchirante (4:17)
-
< (4:00)
-
Brutalement (2:05)
-
Rêve d'Un Musicien Endormi (6:07)
-
Le Toit (2:25)
-
Nourritures Magnétiques (5:02)
-
La Mort Verticale (4:45)
-
Parenthèse (4:15)
-
La Mort Horizontale (6:25)
-
Après (2:04)
-
Mémoire d'Une Boucle (2:46)
-
Oubli (0:27)
-
Principe de Reconversion (2:26)
-
Déséquilibre Stable (3:57)
-
Paysages Déserts Peut-être (3:27)
-
L'homme Bleu (3:42)
-
Une Danse Impossible (2:51)
-
Prémutation (4:24)
-
Janadax (6:25)
-
Segment d'Avant (8:15)
-
Segment d'Après (7:20)
-
Bond (3:39)
-
Rebond (3:44)
0
geplaatst: 25 januari 2005, 23:21 uur
Twee albums gebundeld onder één release. Jammer dat Primaa zo onbekend is, want vind het zeker wat hebben. Ook deze keer weer uitgebracht op Opulsion, klein sublabel van UWe.
Het eerste album, Electrosphère, opent mooi met "Antichambre De La Suite", maar het is zeker geen wereldtrack. Donkere, sluimerende en treurige drones, met een wat minder geslaagde melodie overheen. Weet na verloop van tijd wel een boeiende sfeer te creëren, zeker wanneer er wat apartere samples bijkomen, maar is me toch wat te bedrukt. "Suspension Orchestrale" gaat voort in dezelfde sferen en is eigenlijk gewoon Pt2, en "Il Tombe" is niet meer dan een extensie van de vorige twee tracks. Beetje vreemde keuze om ze in stukken te hakken, als geheel werken ze wel, maar hou toch meer van wat vrolijker gedoe. "Tout, Hier, Rien" blijft redelijk bedrukt, maar een mooie vrouwenstem fleurt de boel een beetje op. Une Caresse komt op de prop met wat zweverige waves, mooiere melodie en wat happier. Mooi trackje. "Lettre Déchirée Déchirante" is de eerste topper. Prachtige melodieën met waves die nu ten volle gebruikt worden. Zweven tot boven de wolkgrens en daar lustig genieten van het zonnetje. Blijft redelijk zware muziek, maar toch ook weer luchtig."
Het eerste album, Electrosphère, opent mooi met "Antichambre De La Suite", maar het is zeker geen wereldtrack. Donkere, sluimerende en treurige drones, met een wat minder geslaagde melodie overheen. Weet na verloop van tijd wel een boeiende sfeer te creëren, zeker wanneer er wat apartere samples bijkomen, maar is me toch wat te bedrukt. "Suspension Orchestrale" gaat voort in dezelfde sferen en is eigenlijk gewoon Pt2, en "Il Tombe" is niet meer dan een extensie van de vorige twee tracks. Beetje vreemde keuze om ze in stukken te hakken, als geheel werken ze wel, maar hou toch meer van wat vrolijker gedoe. "Tout, Hier, Rien" blijft redelijk bedrukt, maar een mooie vrouwenstem fleurt de boel een beetje op. Une Caresse komt op de prop met wat zweverige waves, mooiere melodie en wat happier. Mooi trackje. "Lettre Déchirée Déchirante" is de eerste topper. Prachtige melodieën met waves die nu ten volle gebruikt worden. Zweven tot boven de wolkgrens en daar lustig genieten van het zonnetje. Blijft redelijk zware muziek, maar toch ook weer luchtig."
* denotes required fields.
* denotes required fields.