Leif Garrett - Leif Garrett (1977)

Een schoolvoorbeeld van rise and fall, deze Leif Garrett. Zij die eind jaren zeventig puber waren - en meisje - hadden een poster van Garrett aan de muur, die bij het verschijnen van deze LP pas 15 jaar oud was en echt elke week in de muziekbladen stond. Hij had een paar joekels van hits, maar al voor hij 18 was had de neergang zich ingezet. Hij veroorzaakte dronken een verkeersongeluk op zijn 17e, waarbij een goede vriend van hem in een rolstoel belandde. Onder het juk van de schuld, en geholpen door een paar miljoenen op de bank, ging Leif aan spuit en poeder. vandaag de dag, hij is 48, is het een gesloopte junk, die van rehab naar gevangenis pendelt.

Check hier voor een gevallen ster.

Een van de weinige seventies-hitmakers die op dit moment de 50 nog niet gepasseerd zijn

Oh ja, Leif Garrett. Zelden zal het voor iemand al zo vroeg allemaal hebben meegezeten. Tieneridool, zanger, acteur, tv-personality en wat nog meer. Ik ken hem ook nog van een zeer beroerde horror-comedy genaamd Cheerleader Camp. Dat was vast toen de faam niet meer oneindig bleek te zijn en ook zijn jeugdigheid hem al snel door de vingers leek te glippen. Reeds in de jaren tachtig begon hij zijn weelderige haardos rap te verliezen. Inmiddels is Leif 54. Ja hoeveel meisjesidolen zijn er eigenlijk die rond hun vijftigste nog wat van hun knappe looks over hebben. Zo'n kop als Rob Lowe bijvoorbeeld.

Voornamelijk covers op dit album, en een enkele original. I Wanna Share a Dream with You was geen cover en werd dan ook tot single A-kant gebombardeerd. Bijster origineel is het allemaal niet, maar in 1977 ging het vooral in de VS hard met het tieneridool. Het maakte niet zoveel uit wat hij zong. En toch, zelfs in huize nlkink kun je een single van Leif Garrett vinden. Mijn lieve echtgenote heeft als puber I Was Made for Dancing aangeschaft en die ligt veilig in een koffertje op zolder. Ik ga er thuis niet over beginnen.