Het is jammer dat Dillon niet meer naamsbekendheid geniet. Zijn album met Paten Locke - een alternatieve naam van Therapy, de producer van Asamov - is bijvoorbeeld bij de meeste mensen onopgemerkt gebleven. Dat hij wat meer aandacht verdient staat vast, aangezien zijn samenwerking met Paten Locke een zeer aardig plaatje oplevert.
Dillons enige wapenfeit tot nog toe was Intellektual Property, onder de artiestennaam Intellekt, samen met DJ Dirty Digits. Verder heeft hij een paar mixtapes uitgebracht, maar veel meer heeft hij nog niet van zich laten horen. Met een paar bekendere namen op zijn album, zoals Public Enemy-frontman Chuck D, Akrobatik en Cool Calm Pete lijkt hij het op Studies in Hunger wel goed voor elkaar te hebben.
Dillon is, naast rapper, een ware kookfanaat en kan ook wel een kenner genoemd worden op het gebied van eten. Dit verklaart al deels de verwijzingen naar eten op het album (zoals de interlude Holy Guagamole) en de albumtitel Studies in Hunger. Verder is het een mooie metafoor: de keuken als studio, de kok als MC en goed eten als kwalitatieve hiphop.
Het album begint prima als Paten Locke voor Hot Mess een swingende beat erin knalt, een goede opener voor Studies in Hunger. Dillon begrijpt zelf ook dat hij een onbekende is in het hiphopwereldje, dus gunt hij zichzelf in het daaropvolgende Spin wat meer tijd om zichzelf te introduceren. Ook dit nummer geniet van een leuke productie met een vrolijk sfeertje. Zo is de toon al snel gezet voor dit album: Paten Locke zorgt voor een plezierige muzikale achtergrond en staat als emcee zijn mannetje.
Daarbovenop zorgen de gastartiesten voor de nodige variatie. Ook producer Paten Locke kan het niet laten zo nu en dan een verse te mee te rappen. Alhoewel de gastartiesten het album niet naar een nog hoger niveau weten te tillen, halen ze Studies in Hunger ook zeker niet onderuit. Jammer is echter dat het aandeel van hiphopveteraan Chuck D beperkt blijft tot een shout out. Verder had het gezongen refreintje van Stacy Epps in Honey niet gehoeven, hoewel haar eigen verse op zichzelf niet onvermakelijk is. De track Rosie Perez met Cool Calm Pete is dan weer zeer vermakelijk, beginnend met een quote uit de film Do the Right Thing. Waar Cool Calm Pete met een verse met tal van referenties aan het jaar 1989 komt, gaat de daaropvolgende verse van Dillon over twintig jaar later en hoe het allemaal een stukje slechter met de wereld en hiphop lijkt te gaan.
Zo schommelt het album vaker tussen serieus en speels. Tracks met een positieve insteek zoals Hot Mess en Shake (met onder anderen Akrobatik) worden afgewisseld door serieuzere, introspectieve liedjes, getuige Love Died, Identify en Stay Relative. Laatstgenoemde is een mooi verhaal over het leven van zijn (groot)ouders, een ode aan zijn afkomst. Familie en vrienden lijken een belangrijk aspect te zijn op dit album: er komt een voicemail van zijn zus voorbij, zijn moeder komt uitgebreid aan het woord op Momma Talks, en Identify is een track speciaal voor zijn vrienden.
In totaal levert Dillon met Studies in Hunger een geslaagd totaalplaatje af. Hij is niet alleen goed in de keuken, hij weet blijkbaar ook de juiste ingrediënten voor een goed album samen te voegen. Natuurlijk mogen wij de sous-chef van het eindproduct, Paten Locke, niet teniet doen: hij is mede verantwoordelijk door keer op keer lekker in het gehoor liggende producties af te leveren. Het wordt misschien nooit écht speciaal, maar het stilt de lekkere trek in kwalitatieve hiphop allicht voor even. Zoals Dillon al zegt op de afsluiter Goodbye: “And all goodbye is but a prior hello//So see you on the next LP, I’mma grow// ‘Cause if everybody’s hungry, and food is a necessity//Then Therapy and I are the dudes with the recipe.”
Bron:
Hiphopleeft
omigawd, mijn eerste recensie voor HHL 