Eyeless in Gaza - Photographs as Memories (1981)

Eyeless In Gaza is een experimenteel post-punk,New Wave/Folk duo uit Nuneaton, Warwickshire, England (hier is George Eliot geboren) bestaande uit Martyn Bates (zang/gitaar/synthesizer ) en Peter Becker (slagwerk/synthesizer/bas/zang).Het tweetal, dat zich heeft genoemd naar een roman van Aldous Huxley worden vaak geclassificeerd onder de noemer van de New Wave, maar spelen in feite een soort modeme folk

Een luisteraar wordt overmeesterd door een machteloos, melancholisch gevoel. Hun muziek werkt zo beeldend, dat het ene erstilde panorama na het andere op het regenboogvlies geprojecteerd wordt. En op de achtergrond Bates’ gepassioneerde stem.

Geheel buiten het dagelijks gewoel der hitparades en trends staat de verstilde muziek van het Engelse duo Eyeless in Gaza en dromerige klanken en dito teksten zorgden in het experimentele decennium zelfs voor een bijna-doorbraak naar het grote(re) publiek.

Inderdaad, prachtig, ooit ook live gezien in Vera, Groningen.
Maar net een tandje minder dan "Drumming the beating heart".

Misschien een tandje minder maar toch bijna gelijkwaardig, voor mij zijn het ook 4**** platen.

Jammer maar Vera, Groningen heb ik helaas gemist.

Onderschatte vroege jaren '80 plaat. Experiment en Wave ingredienten vormen een mooi geheel.

Inderdaad. Een boeiende plaat is dit met een zeer originele sound en een geslaagde lo-fi productie. Ik vind het moeilijk om hier refrenties te noemen. De eigenzinnigheid van dit duo doet me wel een beetje aan Wire denken, ook al zijn er muzikaal geen verbindingen. De zang lijkt bij vlagen op Elvis Costello die last heeft van een paranoia aanval.

Mooi: 4*

Heeft ook wel wat weg van Tuxedomoon

No Noise is voor mij de stand-out song op deze plaat, onbegrijpelijk dat dat geen klassieker is, nu ja 't kan evengoed veranderen met de tijd maar ik hoor voorlopig toch geen sterker nummer dan dat op een overigens van kwaliteit nogal wisselende plaat. Met momenten geniaal, soms gewoon wat minder interessant.
Toch wederom een klein bijoutje uit die sprankelende jaren...

Ik had eigenlijk nog niet echt de moeite genomen om deze plaat eens te leven. 'k had 'm wel al eens occasioneel beluisterd maar nog niet beleefd. Als je dat doet, garandeer ik je dat de schellen van je oren vallen. Deze muziek is avontuurlijk als geen ander....een vat vol ideeën. Bijna onaardse klanken die je overvallen, meenemen, omzwachtelen, induffelen en nog wat sferen die moeilijk in woorden te bevatten zijn. Deze muziek lijkt wel decennia zijn tijd vooruit.
Ik schreef eerder al dat No Noise dé track was voor mij op deze plaat maar dat is zonder veel concurrentie nu toch wel Knives Replace Air. Wat een hemels lied is dat toch. Die twijfelende gitaar die zo mooi overvloeit in dat riffje, begeleid door klanktapijten zonder weerga. De ietwat ijle zang doet deze muziek geen oneer aan. Maar dan die laatste 2 minuten van dit nummer behoren wel tot het beste wat ik al gehoord heb..
Die 2 nummers alleen al rechtvaardigen de aanschaf van deze plaat.
Het mooie is dat je er gewoon nog uitstekende muziek bij krijgt.
Hoe dit te omschrijven? Moeilijk. Ik zou dit eigenlijk gewoon pop noemen maar dat is er dan wel van een soort die je nog niet eerder hoorde…ah muziek die zo apart is kan je gewoon niet in een hokje stoppen, misschien dan toch wel, maar dan in het hokje van sublieme platen, dat voor mij één groot eclectisch vat is...…

Op aanraden van Mjuman heb ik mijn volgende stap gezet bij de ontdekking van vergeten post-punk pareltjes. Bij dit album van Eyeless Gaza heb ik wel een dubbel gevoel in verband met het experimentele geluid. De experimenten zijn niet altijd even geslaagd, John of Patmos is voor mij zo'n nummer. Maar daarentegen staan er ook wel enkele nummers op die bij de betere new wave horen, zoals Speech Rapid Fire en Whitewash, maar vooral Knives Replace Air bewijzen, zelfs bij deze eerste beluistering kreeg ik al kippenvel bij de laatste 2 minuten van dat nummer. Voorlopig een 4*, maar dat kan nog veranderen na meerdere luisterbeurten.

Eyeless in Gaza was volstrekt uit mijn beeld verdwenen, gewist van de harde schijf totdat ik opeens een oud tape-je (een TDK SA-C90) tegen kwam met dit album. Het is wel erg uit de jaren 80 zullen we maar zeggen. Vanwege de zoete herinneringen krijgt ie 3,5 sterren maar als ik 'm zomaar tegen zou komen vrees ik het ergste....

Zie ook zojuist dat de mannen nog steeds hun brood verdienen met muziek. In de volgende albums staat er echter nergens een Mume commentaar. Iemand die weet of het nog wat is????

Dit vind ik dan juist absoluut niet 'erg uit de jaren 80'. Die opmerking klinkt nl. alsof we het hier over een of ander new romantic bandje hebben, maar dat is hier absoluut niet aan de orde. Ik zou deze plaat graag nog op vinyl hebben. Wat ik balen vind is dat Invisibility niet op de LP staat. Alle extra tracks komen van de singles Invisibility en Others en die hoef ik niet persé allemaal, maar Invisibility vind ik een erg lekker nummer. Die zalige gedreven zang, het voortdurend herhalende gitaarmelodietje en de genuanceerde inval van die synthmelodie: in één woord prachtig!


Op enkele momenten moet ik aan het Nederlandse Kiem denken, zoals bij Three Kittens door de combi van het synthgeluid met die blazer erdoor en, hoewel verder compleet anders, bij Avenue With Trees door het potten- en pannenwerk aan het einde van het nummer. Verder is het absoluut niet vergelijkbaar met Kiem, maar die enkele momenten deden me eraan denken. Zo doet de beat van John On Patmos me weer denken aan League of Nations van Simple Minds (ook uit 1981).

Dit is een plaat die absoluut groeit na meerdere luisterbeurten. Knives Replace Air... fascinerend nummer.

Het eerste album van Eyeless in Gaza. Erg puur album. Ik heb nog een T shirt van dit album ooit gekocht en nog in mijn bezit. Zo wie zo waren/zijn de hoezen pareltjes, met vaak 50 jaren fotografie. Ik heb ze een aantal maal life mogen aanschouwen, begin jaren 80. Een keer in een kleine zaal in Den Bosch (de aam vergeten) en jn Rotterdam in Vensters/Lantaarn. Optredens waren op zich een spectaculaire door alle instrumenten, waaronder speelgoed instrumenten, die her en der opdoken. Dit eerste album paste prima in de post punk, post wave tijd met veel experimentele groepen. Moelijk vergelijkbare, bijzonder.