Loudness - Loud 'n' Rare (1991)
mijn stem
2 stemmen
Japan
Rock / Metal
Label: Warner Bros.
-
The Night Beast (4:39)
-
Risky Woman (4:46)
-
Silent Sword (4:19)
-
Long Distance Love [Super Mix] (6:05)
-
Mr. Yes Man [Live] (6:56)
-
Farewell (3:23)
0
geplaatst: 24 november 2009, 21:29 uur
Deze CD-EP verscheen in 1991 maar bevat eigenlijk 3 nummers van de vinyl EP "Risky Woman" uit 1987 en de A-kant van de single "Long Distance Love" uit 1988.
Ook nog een live opname van het nummer "Mr.Yes Man" die je alleen kon krijgen als je de eerste LP persing van het live-album "8186 LIVE" kreeg, daar stond het nummer dan op bij een bijgeleverde single (ik vraag me eigenlijk af wat er dan op het B-kantje van die single stond).
Afsluiter is het instrumentale "Farewell" wat het B-kantje van de single "Let it Go" was uit 1986.
De eerste 3 nummers zijn dus eigenlijk de EP "Risky Woman" en de nummers klinken vlot en melodieus.
Toen probeerden ze vooral in the States enigzins door te breken en dat hoor je wel door in die nummers.
Niks mis mee want dit zijn gewoon degelijke goede songs, "Risky Woman" valt op door het veelvuldig gebruik van synthesizers en ik vermoedt dat de drums door een drumcomputer zijn ingespeeld.
Ik kan me niet voorstellen dat de drummer Munetaka Higuchi zo simpel kan drummen.
"Silent Sword"is trouwens een mooie ballad.
"Long Distance Love" stond ook al op de EP "Jealousy" maar deze versie is ruim 1,5 minuut langer en klinkt wat anders door de z.g super mix.
Eigenlijk vind ik 1 van hun beste nummers "Mr. Yes Man" hier niet tussen passen want het stamt nog uit de tijd dat ze heel andere muziek maakten.
Goede live versie (daar niet van) maar toch ....
"Farewell" is instrumentaal, klinkt een beetje volksliedachtig en is 1 van hun zeldzame instrumentaaltjes.
Goede EP-CD, en als je ook nog "Early Singles" en "Jealousy" koopt dan heb je alle rariteiten van Loudness wel uit de jaren 80.
Ook nog een live opname van het nummer "Mr.Yes Man" die je alleen kon krijgen als je de eerste LP persing van het live-album "8186 LIVE" kreeg, daar stond het nummer dan op bij een bijgeleverde single (ik vraag me eigenlijk af wat er dan op het B-kantje van die single stond).
Afsluiter is het instrumentale "Farewell" wat het B-kantje van de single "Let it Go" was uit 1986.
De eerste 3 nummers zijn dus eigenlijk de EP "Risky Woman" en de nummers klinken vlot en melodieus.
Toen probeerden ze vooral in the States enigzins door te breken en dat hoor je wel door in die nummers.
Niks mis mee want dit zijn gewoon degelijke goede songs, "Risky Woman" valt op door het veelvuldig gebruik van synthesizers en ik vermoedt dat de drums door een drumcomputer zijn ingespeeld.
Ik kan me niet voorstellen dat de drummer Munetaka Higuchi zo simpel kan drummen.
"Silent Sword"is trouwens een mooie ballad.
"Long Distance Love" stond ook al op de EP "Jealousy" maar deze versie is ruim 1,5 minuut langer en klinkt wat anders door de z.g super mix.
Eigenlijk vind ik 1 van hun beste nummers "Mr. Yes Man" hier niet tussen passen want het stamt nog uit de tijd dat ze heel andere muziek maakten.
Goede live versie (daar niet van) maar toch ....
"Farewell" is instrumentaal, klinkt een beetje volksliedachtig en is 1 van hun zeldzame instrumentaaltjes.
Goede EP-CD, en als je ook nog "Early Singles" en "Jealousy" koopt dan heb je alle rariteiten van Loudness wel uit de jaren 80.
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 27 december 2013, 11:17 uur
Voor mij is deze EP interessant voor het heavy klinkende The Night Beast en de live-versie van Mr. Yes Man. De eerste minuut van die Super Mix van Long Distance Love vind ik gewoon waardeloos. Farewell lijkt mij zo'n slotnummer op een live-optreden te zijn, zoals een Ending Theme op hun eerste legendarisch live-album.
Een woord van dank voor de jaartallen vermeld door Lonesome Crow, want aanvankelijk begreep ik deze EP niet, deze is met de originele zanger Munetaka Higuchi, in de periode 1989 tot 1991 was Mike Vescara zanger maar de uitleg hierboven maakt het duidelijk. Volgens mij kwam deze EP kort na zijn vertrek uit, na de opname van het tweede album On the Prowl maar in 1992 kwam Loudness terug met zanger Masaki Yamada (ex-EZO), niet met Munetaka Higuchi.
Een woord van dank voor de jaartallen vermeld door Lonesome Crow, want aanvankelijk begreep ik deze EP niet, deze is met de originele zanger Munetaka Higuchi, in de periode 1989 tot 1991 was Mike Vescara zanger maar de uitleg hierboven maakt het duidelijk. Volgens mij kwam deze EP kort na zijn vertrek uit, na de opname van het tweede album On the Prowl maar in 1992 kwam Loudness terug met zanger Masaki Yamada (ex-EZO), niet met Munetaka Higuchi.
* denotes required fields.
* denotes required fields.