Marek Hemmann - In Between (2009)

Geweldig sfeervol album!!

Minimal op het Freude Am Tanzen label, héél organische sound en super dansbaar.
Dé dance-ontdekking van de laatste maanden!

na elke luisterbeurt beter, heerlijk!

Sfeervol, organisch, vrolijk, dansbaar, heerlijk. Allemaal kreten die hier genoemd worden en inderdaad typerend zijn voor dit album. Erg goed!

4,5*

HEER-LIJK

De betere "Dance Music". Doet de naam van het label alle eer aan. Ik word in ieder geval erg vrolijk van deze muziek. Dit album puur beluisterd vanwege het hoge gemiddelde en het genre. Trouwens al heel wat ontdekt de laatste tijd wat dance/electronic betreft, maar deze zeer opgewekte dansmuziek van Marek Hemmann spant toch wel de kroon. Vooral het nummer "Yvette" swingt de pan uit.

4,5*

Weinig aan de hand techhouse met zeer catchymelodietjes die afentoe wel een tikkeltje oubollig (gitaarpingeltjes ed) klinken. Niks vernieuwends, daardoor ook al wel wat ouderwets klinkend tegenwoordig. Het gemiddelde vind ik hier daarom ook wel wat overdreven. Ondanks dit alles zeker een zomers vrolijk plaatje met voldoende afwisseling.

Ha, ik kreeg ook al de neiging om het op te zoeken door dat gemiddelde

Probleem, en in mijn ogen jammere, van dit soort dance-muziek is dat het zo snel 'verouderd'. Waar ik dit 2 jaar geleden 4,5* gegeven heb, weet ik wel zeker dat dit nu lager uit zal vallen. Binnenkort maar is luisteren of dit echt zo is.

Hij staat nog op 4,5*, Booyo. Is dat een gunstig teken? Binnenkort maar eens luisteren als de zon schijnt; gezien de commentaren en het gemiddelde hier zou dit weleens een lekker zomerplaatje kunnen worden.

Goed dat je me er aan herinnerd. Heb het net opgezet, en hetgeen waar ik bang voor was is bevestigd. Zoals tuktak zegt klinkt het alweer een tikkeltje oubollig. Dus weet niet of je dit moet proberen voor de zomer.

Iets harder werk, maar wel erg gaaf is de nieuwe plaat van Daniel Dexter. Verder was dit vorig jaar het album van mijn zomer, en deze is nog absoluut niet verouderd.

Ik lees hieronder dat iemand stelt dat dit soort dance-muziek snel verouderd. Nou kan ik me daar eigenlijk best in vinden, maar deze plaat blijft me na jaren nog steeds boeien. Kan ook zijn dat ik zeer positieve associaties met de nummers heb. In de zomer van 2010 en 2011 grijs gedraaid en voor deze man een aantal keer naar Duitsland gegaan om 'm te zien. Krijg bij 't luisteren eigenlijk last van een soort 'Fernweh meets Wanderlust'.

Met name Gemini blijft wel nice.

Vorige week dit album opnieuw op de platenspeler gezwierd. En jongens, wat een album blijft mij dit. Van "oudbollig" is m.i. geen sprake, maar mogelijks komt dat dan weer doordat ik op een leeftijd ben gekomen dat nostalgie vaker de overhand neemt. Doch, op basis van een (beperkte) empirische vaststelling, m.n. de reactie van een aantal vrienden die vorige week dit album voor de eerste keer aanhoorden, word ik gesterkt in mijn gevoel dat dit een album is dat veel mensen kon en zal bekoren.