Georgia Anne Muldrow - Kings Ballad (2010)

Hey, hey, toch weer geen nieuwe Georgia Anne Muldrow zeker?! Kings Ballad wordt haar vierde release in minder dan 12 maanden tijd. Het is wel weer het eerste album sinds Olesi uit 2006 dat op een groter label verschijnt. Ubiquity staat bij mij hoog aangeschreven, dus ik zie het helemaal zitten. Ik ben geen snippets-fan, maar ze vallen wel al te beluisteren. De titeltrack valt al in z'n geheel te horen en is een ode aan de King of Pop. Het klinkt ook iets poppier, maar tegelijkertijd ook jazzier, dan haar eerdere werk. Can't wait!

Wat een werk brengt ze uit zeg! Wel van topkwaliteit elke keer, dus ben nu ook weer benieuwd.

Inmiddels gelekt..

Heb haar ontdekt via/door Mos Def. Klinkt echt heerlijk allemaal! Nu bezig dit album te luisteren, ben nu bij track 4, wat een tribute is aan Michael Jackson. Vet!

Stem volgt later

Georgia Anne Muldrow (maar ook Dudley Perkins) lijkt altijd veel plezier te hebben tijdens het maken van haar muziek. Dat heeft zeker zijn positieve kanten, maar het heeft nog nooit een echt muzikale topprestatie opgeleverd. Het heeft soms wat weg van een jamsessie, het tempo is aan de lage kant, het is wel makkelijk weg te luisteren maar sterke muzikale stukken blijven te vaak uit. Van Kings Ballad ben ik niet onder de indruk: ik denk dat Georgia door wat meer tijd voor haar albums te nemen (ze is super productief, dat wel) tot een beter eindresultaat kan komen.

Ik zie niet in hoe door meer tijd te nemen haar albums beter zullen worden. Als je zo'n hoge productiviteit hebt, waarom dat tegen gaan. Ze kan inderdaad wachten met albums uitbrengen om zo nog meer topnummers op één cd te krijgen. Dan krijg je alleen geen albums meer, maar een grote verzameling van tracks. Of dat beter is...
Dit mag dan de vierde release zijn in minder dan een jaar, als we het over wezenlijke albums hebben is het nog maar de tweede. Dat ze zo snel op elkaar volgen betekent niet dat ze haar tijd er niet voor neemt, gewoon net zolang nodig is (tussen haar eerste en tweede solo-LP zit dan weer 3 jaar). Ken je haar andere albums eigenlijk, R&P?
Overigens ben ik ook nog niet helemaal gewonnen voor Kings Ballad, maar het luistert toch weer lekker.

Andere albums ken ik, met uitzondering van haar debuut LP. Er zit nog wat verschil tussen eens per jaar/twee jaar een album uit te brengen of 4 in korte tijd. Ik denk dat het maar bij weinig artiesten ten goede komt om zoveel uit te brengen. Als ik Kings Ballad hoor, maar ook haar voorgangers dan klinkt het gewoon alsof er net niet voldoende aandacht aan is besteed. Echt leuke teksten (wat natuurlijk niet heel belangrijk is bij soul), of fraaie producties ontbreken namelijk wederom en daar baal ik wel een beetje van. Ze heeft namelijk een sterke stem, daar moet beter gebruik van gemaakt worden. Voor haar vriend Dudley Perkins geldt eigenlijk het zelfde, alhoewel hij net wat minder productief is. Toen hij zijn tijd nam en met Madlib ging samenwerken kwam er meteen een topplaat.

nou het valt opzich wel mee met de snelheid van uitbrengen van nieuw materiaal als je de tijdslijn goed bekijkt.
wat je vaak ziet is dat artiesten ook vaak veel sneller releases uit kunnen brengen, maar dat dit tegengehouden wordt door platenmaatschappeijen die elke plaat maximaal willen uitbuiten. staat vaak totaal los van de artiest en zijn muzikale inspiraties. vaak liggen de platen dan gewoon een tijdje op de plank.

georgia anne muldrow is een dame die je niet kan betrappen op het bewandelen van makkelijke paden of gebrek aan eigenzinnigheid. je ziet haar dan ook per plaat steeds dieper in haar eigen muzikale wereld kruipen van soul met in dit geval westcoast funk. dat zou zeer toegankelijk kunnen klinken, muldrow kiest er echter voor om lekker te experimenteren met ritmes en structuren. dat maakt deze plaat niet makkelijk. zeker doordat elke plaat zijn eigen tig ideeën met zich meebrengt, komt er veel op de luisteraar af. ik trek dat wel, maar ik kan me ook goed voorstellen als het allemaal te vaag en abstract wordt gevonden.

@R&P: Het lijkt alsof je Georgia Anne Muldrow spiegelt aan jouw idee van hoe deze artieste zou moeten/kunnen zijn en teleurgesteld bent iets anders te horen. Ze is inderdaad niet de zangeres die indruk wil maken met sterke uithalen of via haar teksten haar hart open en bloot legt (althans niet overduidelijk). De producties blinken misschien ook niet per se uit in hun sterke opbouw, maar of ze daardoor niet effectief zouden zijn is wat anders. Misschien heb ik nog een leuke tip voor jou: Erykah Badu! Nee, het is jammer dat je haar muziek niet op een andere manier kan beleven, zo leid ik af (ik kan mis zijn). Het heeft weinig te maken met het aantal albums dat ze per jaar uitbrengt.

Poppier is deze plaat niet meteen geworden (zoals de titeltrack en Dudley Perkins voorspelden), al vind ik 'm wel toegankelijker dan Umsindo of Olesi. Met de sound zit het weer meer dan goed, iets volwassener misschien. Beter is het niet per se, maar het evolueert wel. Ze blijft niet ter plaatse trappelen en dat op zich verdient (opnieuw) een pluim. Er staan alleen minder songs op die je echt bij je nekvel grijpen, wat maakt dat Kings Ballad moeilijker een connectie maakt.

Zo! Nu een paar keer gehoord. Wat een lekkere plaat weer van Georgia.

Tegenvaller. Zeker na Umsindo. De rap(per)s hebben totaal geen toegevoegde waarde en de genialiteit van eerdere platen mist te vaak. Heb ook - anders dan bij eerder materiaal van Muldrow - niet het gevoel dat er nog een kwartje zou kunnen vallen. Hopelijk vergis ik me daarin.