Tinariwen - Amassakoul (2004)

Volgens PlatoMania de nummer één in de Wereld-tip10 van 2004, een reden om dit eens te gaan luisteren. Van de teksten begrijp ik geen woord, het klinkt in ieder geval best wel oproerig. De melodieën en riffjes van de twee heldere 'Westerse' electrische bluesgitaren (meestal zonder enkel effect), geven echt iets om van te genieten. Pure bluesrock. Traditionele ingrediënten als koortjes, fluiten, getap en geklap en traditionele snaar- en percussieinstruimenten maken het feest compleet. Ondanks dat dit album een oase van creativiteit is, ben ik toch wat te snel en ongeduldig van aard (lees: Westers) om dit album regelmatig rustig te beluiseren. 3,5*

Staat ook op 1 in de muziek top 10 van onze plaatselijke krant.
toch eens gaan luisteren dan.

Ik ken dit nu een paar dagen en ik draai zowat niks anders meer. Die gitaarlijnen zijn zwaar hypnotiserend!

Uiterst aangenaam plaatje, aangeraden geweest door Fatima. Wondermooi!

Ja, ja. Deze is al beter dan de voorganger. Dit is opzwepender en pakkender. Mooie strakke ritmelijnen, niet per definitie door percussie, maar soms ook door de gitaaraanslag, handklap of achtergrondzang. Ook mooie 'antwoordzang' door een koor, zo goed passend bij de Noord-Afrikaanse traditie. Lekker bijtende gitaarlicks. Deze plaat bevalt me wel. En het schijnt alleen maar beter te worden, dus ik kijk uit naar de studioalbum nr. 3 en 4.