The Psychedelic Furs - Midnight to Midnight (1987)

Een album dat opgenomen is onder de druk van het succes van 'Pretty in Pink' (heropgenomen single voor de gelijknamige Amerikaanse film), terwijl de band eigenlijk nog niet toe was aan een volgend album. Ook nog eens voor de Amerikaanse markt op het label Columbia. Gevolg is een overgeproduceerde gladde Amerikaans klinkende plaat (ondanks de productie door de Engelse Chris Kimsey), die mij in elk geval niets te bieden heeft. En ondanks dat het hun grootste commerciële succes tot dan toe was, was voorman Richard Butler er zelf ook niet over te spreken achteraf. Zijn woorden voor dit album: "hollow, vapid and weak".

inderdaad, foute plaat, op momenten wel lekker als het over the top gaat. Angels Don't Cry! Uiteraard met saxofoon.

Dit is weliswaar niet The Psychedelic Furs die ik zo goed vond en ik kan dit album dan ook maar beter overslaan, maar 'fout'? Midnight to Midnight is wel - en zeker wat de composities betreft - stukken minder dan dat ik van ze gewend ben.

Dat dan weer wel.

Ook ik, Alicia , heb een zwak voor deze band

Yep, ik ook en dus ik raad je de nieuwe Psychedelic Furs 2020 dan ook van harte aan.