Ryuichi Sakamoto - Beauty (1989)

Nog geen bericht hier te zien én een verrassend lage score. Even wat tegengewicht dus. Allereerst een welverdiende 4.5*, ten tweede een korte toelichting. Ik heb Beauty een paar jaar terug op de gok gekocht, je moet immers af en toe wat nieuws proberen en zonder Internet kwam je toch niet zover. Beauty was een complete verrassing voor me. Ik was destijds nog niet erg into de wat alternatievere kanten van pop etc., en verbaasde me over het feit dat een album als Beauty bij de 'pop' was te vinden in de CD-bakken. Die verbazing ben ik inmiddels behoorlijk te boven gekomen en Sakamoto's Beauty klinkt me al lang niet zo exotisch en buitengewoon meer in de oren als destijds (in tegendeel, zelfs). Wat echter wél gezegd mag worden is dat Beauty een keur aan prachtige tracks bevat - poppy doch experimenteel, elektronisch doch warm, traditioneel doch modern. Tel hierbij op een waslijst aan uitstekende gast-zangers en -zangeressen en je hebt simpelweg een pop-pareltje in handen. Een wat rommelig verhaal, het spijt me, maar mijn punt is: Beauty is een wereldplaat die het verdient gehoord te worden. En die hoger dan 3,33 verdient!

Ik zat pas te dubben welk Sakamoto-album aan te schaffen en heb toen in een zaak in Brussel 'Moto.tronic' gekocht. M'n 4e Sakamoto-album (na Cinemage; Mr. Christmas, Mr. Lawrence en The Last Emperor).
Ryuichi Sakamoto maakt prachtige muziek en gelet op commentaar van sxesven komt 'Beauty' ook op m'n verlanglijstje te staan. 't Klinkt veelbelovend.

Zeker proberen! Voor het luttele aantal euri dat je er tegenwoordig nog maar voor neer hoeft te leggen (€10 maximaal) kan je je er sowieso geen buil aan vallen, helemaal als je Sakamoto sowieso kan waarderen. Merry Christmas, Mr. Lawrence heb ik ook - eveneens erg goed. The Last Emperor had ik pas in m'n handen maar omdat ik eigenlijk wat ander spul zocht heb ik 'm toen maar laten liggen. Moet ik nog wel eens oppikken, net als de vele andere solo albums die allemaal zéér de moeite waard zijn (Heartbeat, Discord, etc.) aangezien ik ze nog lang niet allemaal heb.

In ieder geval eh, Beauty, briljant dus.

Regel 1: niemand laat The Last Emperor score van Sakamoto liggen

Ik heb er ook nu al spijt van.

hey,

ik heb nog wel een aanrader voor jullie.Koop HEARTBEAT.

dit een van zijn toegankelijkste albums.

het nummer LULU is een aanrader,dit vanwege de 6/4 maten wat op het eerste gehoor niet te horen

De titel 'Beauty' dekt compleet de lading van dit album. Een album vol geweldige wereldmuziek, waarbij 'Diabaram', gezongen door Youssou N'Dour, mijn favoriet is.

Da's toevallig, ook één van mijn absolute favorieten! Één favoriet vind ik te moelijk kiezen, maar Diabaram steekt er wel bovenuit.

Deze plaat is een van mijn old-time favourites, nummers als "futique", "we love you", "diabaram" en "you do me" zijn de hoogtepunten. Het is een geweldige mix van traditioneel oosterse muziek met verschillende moderne westerse stijlen. Ongetwijfeld de beste plaat die Ryuichi gemaakt heeft.

Prachtig album waarop Japanse, Westerse en Senegalese (Youssou N'Dour) te horen zijn. Mijn favoriete nummers zijn A Pile of Time, Romance en Chinsagu No Hana. Deze nummers hebben de meeste Japanse elementen en vind ik daarom het mooiste. Die zijn denk ik het dichtst bij de meester zelf (Sakamoto dus). Maar de rest is ook knap gemaakt. 4*

Goed (sfeervol) album waarvan m.n. 'A Pile A Time' in mijn hoofd blijft 'hangen'.

Sakamoto ken ik enkel van zijn prachtige scores voor films als Forbidden Colours, The Last Emperor, The Sheltering Sky en Little Buddha. Om die reden is hij typisch zo'n artiest naar wie ik al vele lichtjaren nieuwsgierig ben, maar om de een of andere reden blijft het er altijd bij. Ook afgelopen donderdag bij Concerto liep ik in de bakken weer tegen Sakamoto aan. Nota bene dit album in de handen gehad, maar toch weer niet meegenomen. Op basis van vage herinneringen aan recensies in Muziekkrant Oor wist ik dat er één titel was, die er boven uitsteekt. Nu dit album toevallig komt bovendrijven door een bericht van LeRoi, weet ik vrijwel zeker dat het deze moet zijn geweest. Ik verwacht hier dus binnenkort wel terug te komen met een waardering.

Het probleem met de wat oudere solowerken/ albums voor mij is dat de popnummers zo gedateerd aanhoren. Echter Beauty heeft tussen de poppie tracks door enkele parels welke eigenlijk niemand mag missen en de aanschaf van het album alleen al rechtvaardigen. Ik refereer naar het nummer waar ik altijd vrolijk van wordt bij het luisteren Asadoya Yunta, de geweldige samenwerking met Youssou N'Dour "Diabaram" en de prachtige afsluiter Chinsagu No Hana.

Een erg lastig te beoordelen album. Bij tijd en wijlen doet het erg gedateerd aan. Nummers als You Do Me en Amore vind ik zo zoetsappig slecht dat er haast kots uit mijn oren komt. Daarentegen is de rest erg goed te pruimen. Vooral het nummer We Love You [remix] behoeft speciale aandacht. Een aantal nummers hebben hetzelfde maar dat nummer doet mij erg denken aan de band Coil. Uiteraard is de laatstgenoemde een stuk duisterder aangelegd maar de percussie en gebruikte ritmes doen opmerkelijk veel denken aan deze band. Al met al een welkome verrassing. *3,5.

You Do Me, de openingstrack doet sterk denken aan de bubblegum muziek van eind jaren 80. En dan in de meest kitscherige variant. Daarna op Calling from Tokyo gaat dat gevoel nog even door. Ik krijg iets van 'dit kan Ryuichi Sakamoto, die ik hoog heb zitten, toch niet serieus menen?
Net als ik de cd af wil zetten en aan een willekeurige voorbijganger weg wil geven breekt met het schitterende A Rose de zon door. Die gedurende de cd veel schijnt maar soms wordt verstoord door een stuk muzak van de bovenste plank. Maar de hoogtepunten zijn ook echt hoog.

Diabaram is brilliant!