Scritti Politti - White Bread Black Beer (2006)

Goh, dat deze band nog bestaat. Het was wel even opkijken moet ik eerlijk zeggen.
Dit was een bandje uit mijn tienerjaren (jaren '80). Dat die anno 2006 met een album uitkomen dat ook nog best alleraardigste nummers bevat......
Helaas ook iets te veel slome, saaie nummers die het sterren-aantal daardoor een klein beetje drukken.

hm.. ik krijg het hoesje van een Pink Floyd bootleg te zien.????

F5

Refresh bedoel je.
Ok. is gebeurd.

(op min G5 Macintosh doet de F5 toets iets anders LOL)

Nou doeit ie het.. hm.. overigens géén bijzondere hoes


Back to the music.
Ben eens benieuw hoe deze heren anno 2006 wel klinken eigenlijk...

luisterpaal (tijdelijk)

Ben aan het luisteren
Klinkt helemaal niet zo slecht.. En nog steeds dat iele stemmetje

had een maand geleden ofzo een soort try-out gezien van Scritti Politti in de bovenzaal van Paradiso in Amsterdam: een ietwat stuntelige doch aandoenlijke band die live redelijk klonk, Green Gartside met kortgeknipt haar en baardje was goed bij stem en omringd door jonge muzikanten kwam de band steeds beter in haar spel. Tja grappige muziek, iets anders valt mij nu niet zo te binnen, ga wel deze nieuwe cd aanschaffen.

Ik heb dit album gisteravond eens beluisterd. Ik verbaas me erover dat de stem van Green nog steeds hetzelfde klinkt, gezien de hoogte van de stem en het ouder worden willen mannelijke artiesten dat bereik op leeftijd nog wel eens kwijtraken.
Green heeft z'n stem goed onder controle.

Af en toe kreeg ik even het idee of ik naar een upgepitchte leadzanger van The Byrds (Hey mister Tambourine man) zat te luisteren of een wat aangepaste Simon & Garfunkel-stem.

De songs zijn over het algemeen vrij rustig en sfeervol, met hier en daar wat van die synthesizerdingetjes erdoor. Ik vind dit album een stuk beter dan het vorige album "Anomie & Bonhomie". Het is een album wat na een aantal keer beluisteren wel goed binnenkomt, voorlopig geef ik 3***

Sfeervol album bomvol goede liedjes en de mooi opgenomen stem van Green Gartside.
Het betreft home-recordings, maar het klink in mijn oren warm en intiem. Prachtige synthesizers trouwens. Dit album is voor mij een aangename verrassing. Af en toe moest ik zelfs denken aan de Beach Boys. Vind dit eigenlijk fijner dan zijn eerste albums, die ik maar eens zal opzoeken in mijn cd-kast en herbeluisteren, want wellicht luister ik nu met iets andere oren. Muziek luisteren blijft zo een spannend avontuur.