Troum - Eald-Ge-Stréon (2009)

in de basis een mooi album. de tracks zijn niet echt coherent aan elkaar, maar dat heeft opzich ook zo zijn charme. echter de opnamekwaliteit is zeer sterk wisselend en afentoe echt heel matig, iets dat mij persoonlijk wel stoort. jammer.

Inderdaad, namelijk : " The basic tracks for the seven pieces were recorded “years ago,”
on an analog 8-track machine. Left unfinished, they have been used through
the 2000s as backing tracks for live performances, re-worked on, augmented,
and eventually spit-shined for this release. The resulting music is a bit
muddier in sound quality than usual Troum (lots of audio flapping,
although very well used and nicely framed by other sounds) "

Binnenkort meer............ waarom dit op nr 1? staat van 2009 voor mij

kijk, dat verklaard, maar pleit niet vrij.

en dan wacht ik graag op binnenkort!

CD twee staat er niet bij...

Vind het trouwens een sterke release weer.

Klopt!!! Ik zit te wachten op de vinyl en daar zit Abhijñâ dan weer niet bij Beta-lactam Ring Records: Eald-Ge-Streon - blrrecords.com

ahh ik heb de dubbel cd versie zelf.
Wist niet eens dat deze op vinyl uit was, maar dan nog had ik de cd versie willen hebben ivm. dus die 2e bonus cd.

Zal straks eens kijken of ik deze kan aanpassen.

Diepe, intense muziek dit. Helaas ben ik wel al een paar keer in slaap gevallen tijdens Crescere (en Abhijñâ dus ook gemist), maar dat ligt er vooral aan dat het nacht was. Maar ook wel doordat de muziek soms echt is als een droom, hun artiestnaam is wat dat betreft goed gekozen. Vond ik ook toen ik ze live zag in theater Kikker. Mooie, surreële performance was dat. Maar ik moet dit eens iets vroeger luisteren dus. Ik vind de opnamekwaliteit ok trouwens, de muziek klopt gewoon zoals het hier klinkt voor mij (een mooie geluidssoep).

Het nummer Eolet al vroeg in het album is ook haast te ongrijpbaar voor m'n bewustzijn. Het speelt zich vooral af in m'n onderbewuste en brengt me in een staat die enigzins vergelijkbaar is met een droomstaat.

Inderdaad dat surreele voel ik ook heel erg. Vaak ook het gevoel alsof je op het randje van een afgrond staat maar toch door de muziek de goede richting wordt opgestuurd.

Sterke beleving van spanning erbij dan.

Wat John Doe zegt inderdaad. Ik zou het omschrijven als meditatieve spanning, of in het moment zijn. De bijdrage van Troum aan Mort aux Vaches ligt qua sound dichtbij. Lijkt ook logisch gezien de quote die cichlisuite aanhaalt.