Livin' Blues - Wang Dang Doodle (1970)

Mag ik de aandacht voor de band die blues en rock subliem samen weten te smelten en in het bijzonder NicoChristiansen (zanger, sax en nog wat)

Mooi samenspel en fraaie battles tussen Ted Oberg ( sologitaar) en de in 2005 overleden mondharmonicaspeler John Lagrand.

Menseen die dit mooi vinden kunnen beter de 3 dubbele cd halen van ze met alle nummers van 1969 t/m 1973.
Zijn de eerste 4 cd's met nog veel extra materiaal als nooit eerder uitgebrachte nummers en single edits.
Die 3 dubbelaar is uitgegeven door het popinstituut.
Heb hem ook gekocht voor nog geen 10 euro.

Whiskey and Gin en vooral This is the Hour vind ik niks bijzonders..

Maar de rest.. daar wordt ik stil van. Wordt tijd dat ik wat van ze aanschaf:)

Heb ik echt word met dt geschreven, oei

Tegelijk nog maar eens vermelden wat dit voor klasse album is. Het zware riffje van Wang Dang Doodle, When the Sun Goes Down en Spoonful zijn geweldige nummers.

Stijn_Slayer, het is je vergeven . Een fout maken is menselijk. Zolang je maar niet meer (schrijf) fouten maakt dan menselijk is, is er niets aan de hand .

"Wang Dang Doodle (1970)" Ik kan er kort over zijn. Eerlijke blues van een Haagse topband. Gisteren DWDD nog gezien? De vele bekende Haagse popgroepen werden in het zonnetje gezet. Ook Livin' Blues werd genoemd als band die een flinke stempel heeft gedrukt op de Nederlandse popcultuur.

Vooral als live band waren ze geweldig. De studioplaten klinken helaas alsof ze met de handrem erop ingespeeld zijn......... Blijven hun platen natuurlijk wel verplicht Old Hollandsche Cultuur, met hoofdletters dus .........

Is dit de originele hoes?
Heerlijke blues uit de top 3 van Nederland (Cuby still rules)
Pas opnieuw in de winkel op label Universal

De foto staat verkeerd om maar is wel dezelfde als van de orginele hoes, alleen was die verdeeld over de voor- en achterkant van een klaphoes dus je zag op de voorkant alleen Oberg, Van Buren en ongeveer driekwart van het gezicht van Beekman ......... De gebruikte lettering heeft niks met de orginele hoes van doen.

hij is al heel lang te koop zie mijn bovenstaand bericht en die is stukken goedkoper.

go-go train is master

Kwam vandaag thuis na een fietsronde (een mens moet in beweging blijven) en deed bij thuiskomst dit vorige week in de uitverkoop aangeschfafte album in de cd-speler. Een aangename verrassing, al vond ik Spoonful een beetje te lang uitgesponnen. Maar het blijft een heerlijk bleus-album. Bleus, dat wil zeggen blanke, Hollandse blues, maar die klonk soms even fijn als de authentieke Amerikaanse blues.

Wang Dang Doodle is zonder meer een van de beste Nederlands Bluesalbums aller tijden. Het bekendste lid Cesar Zuiderwijk is er hier al niet meer bij. Hij werd vervangen door een drummer uit Oude Pekela, Dick Beekman was zijn naam. De belangrijkste leden Oberg, Christiansen en Lagrand zijn er nog wel bij en vooral die laatste excelleert op zijn harmonica. Christiansen heeft een heerlijke stem en het spel van Oberg mag er ook zijn. Een album vol met hoogtepunten, waarvan I came home at night mijn favoriet is. Alleen Whiskey and Gin klinkt als een luchtig niemendalletje, maar is zeker niet onaardig. Beetje vergelijkbaar met Baby please don't go zoals Cuby dat op Groeten uit Grolloo deed, gewoon even een tussendoortje om te breken. Dan klinkt het volgende nummer weer extra fraai.

Livin' Blues heeft net als Cuby and the Blizzards en de Bintangs een enorme partij personeelswisselingen gehad en uiteindelijk bleef ook van Livin' Blues niet veel meer over. Maar de voorganger Hell's Session (met dus Zuiderwijk) en de opvolger Bamboozle en deze zijn stuk voor stuk van topniveau en een mooi stukje Nederlandse bluesgeschiedenis

Zuiderwijk speelt op sommige nummers van deze LP, waaronder het titelnummer, nog wel degelijk mee. Waar je het, de olderwetsche Hollandsche bluesdrummer eigen, wat houterige "boem-boem-tak" hoort zit je naar Beekman te luisteren ..... In geval van twijfel kan je altijd Cuby's Trippin' Thru' A Midnight Blues erbij pakken....... da's ook Dick Beekman.

Ok dank u voor de info. Wel handig als je dan ook even de nummers noemt waarop hij meespeelt, nu loopt Hendrik weer te twijfelen welke nummers het zijn. We zouden er ook een quiz van kunnen maken. Ik meende bij Spoonful een typische Zuiderwijk break te horen, toen ik echter las dat Zuiderwijk bij de release al vertrokken was ben ik er van uitgegaan dat Beekman alles had ingespeeld. Dus mijn vraag: is het nou Beekman of Zuiderwijk die Spoonful drumt? Het boekje bij mijn CD geeft slechte info. Ik heb mijn info langs andere wegen verkregen, niet altijd even betrouwbaar blijkt nu. Soms is het wel handig als je de tijd ook bewust hebt meegemaakt. Ik leefde wel al in 1970, maar meer dan weng-deng-doedel kon ik vast nog niet zeggen.

Da's onmiskenbaar Zuiderwijk op Spoonful.

De man was toen al een fenomeen in mijn boek. Ik heb 'm bij een keer kompleet in een deuk zien gaan van een mop die Oberg hem vertelde tijdens zijn drumsolo in dat nummer, zonder dat ie z'n solo verprutste. Met alle verhalen die ik over Zuiderwijk gehoord heb door de jaren was het waarschijnlijk onderdeel van de show maar het zag er heel overtuigend uit........ voor een 17 jarige in ieder geval

Oooooh oooooh man Spoonful !!!!
Na pakweg 3 minuten barst het pas echt los. De jongens vaak live bezig gezien en dit was altijd een hoogtepunt voor mij.
Vette drum met die geweldige stem erdoor en dan ook nog gitaar en mondharmonica. Slow down, take it easy..van binnen sleepte het echter steeds verder op. Wmb steekt dit nummer ver boven de rest uit.

Was eigenlijk Spoonful van Cream aan het luisteren, maar meteen erna toch deze wmb betere uitvoering?

Schitterend inderdaad die versie van Spoonful. 12 minuten. Heerlijk gitaar, drum en mondharmonicawerk. Geweldige zang en vette bas. Superieure blues hard-rock. Ongeëvenaard in Nederland. Zulke bands zijn er helaas niet meer

Ohhh nee, check you tube maar eens badlands Appingedam haha
Grapje, dit idd 'n geweldige Nederlandse bluesrock band. Ongekend goed. Check hun live album live' 75 maar eens ook geweldig! En hun eerste studio album ook top.

2,6&7 zijn gewéldig, de rest evenzeer erg goed. Aanrader!

Onlangs de 1e 4 albums op vinyl aangeschaft. Heerlijk die hoezen en de muziek als gewoon warmer en vetter dan de cd's. Blijf erbij dat muziek vanaf de jaren 50 tot mid 80 beter op LP te beluisteren is dan cd of streaming. Alles daarna is gewoon beter op cd. De oorspronkelijke geluidsdrager bevalt mij het best dus.

Wat is dit toch een ontzettend goed album. Onlangs de fraaie Music on Vinyl heruitgave gekocht. En wat is het dan weer genieten...lekker laat op de avond, gedempt licht, borreltje en Livin’ Blues. Vooral het fraaie I came home at night en Spoonful springen eruit.

En dan te bedenken dat de plaat inmiddels 50 jaar oud is. Klasse album!!

Er zijn meer albums die (meer dan) 50 jaar oud zijn en die anno 2020 nog klinken als een klok.
Ik heb Livin' Blues begin jaren '70 live aan het werk mogen zien. Gevolg: ik heb n.a.v dat optreden "Wang Dang Doodle" op lp aangeschaft. Wat Rider on the Storm zegt beaam ik graag, een fantastisch album. De heren Livin' Blues geven op dit album zelf het advies hoe je het album het best kunt beluisteren: onder genot van een glas whiskey en/of gin. Persoonlijk zou ik aan dat advies nog willen toevoegen: vergeet vooral dat lekkere sigaartje niet....

Hans BrouwerPersoonlijk zou ik aan dat advies nog willen toevoegen: vergeet vooral dat lekkere sigaartje niet.... [/quote]

Helemaal waar...ware het niet dat ik 5 jaar geleden met roken ben gestopt...