Joan Baez - One Day at a Time (1970)

"Sweet Sir Galahad" en "Joe Hill" zijn echt heel mooi, vooral de opnames van Woodstock. Ik geef hier *** voor.

Joan Baez is op zich een erg goede zangeres. Het probleem is echter dat ze elk woord ontiegelijk lang moet aanhouden met een lading trillingen in haar stem. Dat werkt me gewoon op de zenuwen.

Komt ook nog bij dat ze eigenlijk geen eigen nummers kan schrijven.

Precies wat mij ook tegenstaat van dit album. Enorm veel vibratie en langgerekte woorden. En dat is jammer want ze heeft een mooie stem.

Ik heb deze plaat op een rommelmarkt gekocht, een mooie klaphoes en prima vinyl. Het 11e album van Joan Baez, 4 maanden na het legendarische optreden op Woodstock. Er staan 3 nummers op deze plaat die ze daar heeft gezongen, 'Sweet Sir Galahad', 'Joe Hill'en 'I live one day at a time'.
Op deze plaat staan ook 2 nummers die ze zelf geschreven heeft en dat is voor het eerst : Sweet Sir Galahad en Song for David. De laatste is een lied voor haar toenmalige echtgenoot David Harris die gevangen zat vanwege dienst weigering. In de binnenhoes staat ook een brief die Joan aan haar man schrijft.
Het is een mooi album, deze opvolger van 'David's album'. Net zoals op dat album begint Joan wat te experimenteren met country, het album is ook in Nashville opgenomen.
De kritiek die hier bij deze plaat staat deel ik dan ook niet. Het is een mooi intens album geworden, Joan zingt misschien soms wel traag, maar dat is passend bij de muziek en thematiek. De begeleiding is prima, het verdriet om het missen van haar man die in de gevangenis zit, het protest, het verlangen naar een andere maatschappij, alles komt terug in dit album. Een waar tijdsdocument van die spannende jaren vol verwachting eind 60/begin 70.