Frédérique Spigt - Mans Genoeg (2004)

Er staan prachtige nummers op dit album van Frederique Spigt. Een album waar ze duetten zingt met bekende en minder bekende artiesten (met Herman Brood zelfs postuum: er lag nog een opname op de plank die ze smaakvol bewerkt heeft en tot duet gemaakt).
Toch heb ik 2 kanttekeningen, waardoor ik ook maar op 3,5 * uitkom.
Allereerst is het een allegaartje van stijlen, en dan heb ik het niet eens over het gebuik van zowel Engels als Nederlands. Er is rock, er is jazz, er is blues etc., en dat gaat op den duur toch tegenwerken. Daarnaast is het zo goed te merken met wie ze samenwerkt. Het nummer met Sarah Bettens had zo op een K's Choice album kunnen staan. Herman Brood ? Ja het is een echte Brood song.
Gelukkig behoort Frederique tot één van Nederlands markante artiesten waar we best een beetje trots op kunnen zijn, en misschien maakt ze met haar karakteristieke stemgeluid toch wel weer een hoop nummers een soort van eigen. Het had nog meer gemogen van mij dat is en blijft een puntje van kritiek.
De bewerking van het Depeche Mode nummer Personal Jesus tot Je Eigen Persoonlijke Jezus vind ik niet uit de verf komen.
Maar hoe dan ook heb ik altijd wel bewondering voor deze dame en krijgt ze zoals gezegd 3,5 *

Was Something About You nu eigenlijk al een nummer van K's Choice?

Zag de docu een tijdje terug in mijn filmhuis en elk nummer, inclusief die van Bettens, zijn nieuwe geschreven nummers.

Da's al sowieso niet waar. het nummer van Brood was er dus al 9zij het op de plank, meen ik) en 'Je Eigen Persoonlijke Jezus' is een cover.

Vannnacht doorgezakt met wat mensen, deze cd op de achtergrond aan. Wat een heerlijke sfeer. Mooie duetten, mooie muziek, warme sfeer. Prima cd! 4*

Wat een heerlijke plaat is dit toch, lekker voor bij de herfstige geluiden van een regenachtige zondagavond, maar ook voor 's ochtends tijdens het doorzakken inderdaad.

Vooral vanwege de diversiteit in de duetten (het nummer met Brood is briljant inderdaad, zeker wanneer je het opname proces terugziet op de documentaire). 'Something about you' is al genoemd, maar ook de titletrack, 'half without you' (met een goede neil young imitatie van Lohues) en het prachtige 'neem mijn jas' zijn ware pareltjes.

Ik heb meerdere mensen deze plaat aangeraden, waarop ik de repliek kreeg in de trant van 'ah, frederique, da's toch die pot? nee daar luister ik niet naar'. Niet alleen een heel smakeloze reactie, maar ook een domme, omdat je daardoor een van de prachtplaten van Nederlandse origine misloopt.

4,5

Vreemd dat de film niet op moviemeter staat.

Omdat het werd gezien als procentueel meer ''concert registratie'' dan andere zaken. Snap er ook niks van.

Wat een onzin. Is gewoon een documentaire.

De herwaardering van dit album is een feit: ik draai Fré de laatste tijd toch al wat vaker, maar dit album was wel een ondergeschoven kindje en dat blijkt meer en meer onterecht. I Skipped a Heartbeat kan heel lang op repeat blijven staan en waar ik de verschillende stijlen eerder storend vond ervaar ik dat nu juist meer als een aangename afwisseling.
Ik heb het deze week al eerder gezegd: Frédérique Spigt mag best wat meer aandacht krijgen op deze site want zij behoort wat mij betreft toch echt tot de betere artiesten van vaderlandse bodem.

en vind je Persoonlijke Jezus inmiddels ook al beter? Want dat vind ik nog steeds een zeer geslaagde cover.

Het gaat: nog niet mijn favoriet (maar daarvoor heb ik het origineel misschien te hoog zitten).

Niet helemaal mijn artiest. Maar op dit album staan zeker een paar mooie liedjes.

Vond Spicht wel leuk OP Radio Rijnmond in Met Wie.

Je kon zo lekker k**keren op alle misstanden in de wereld