Gypsy Kyss - When Passion Murdered Innocence (1990)

Het gaat wat gebogen onder een goedkoop klinkende produktie, maar Gypsy Kyss laat al op het debuut gelijk horen dat het in staat is goede songs te schrijven. Onder bezielende leiding van gitarist/zanger Micheal Dickes brengt men veel emotie in de ballads Confused, Peccavi en het wonderschoon eenvoudige Where Do You Go. De muziek wordt gebracht met stevig gitaarwerk, zonder dat het metal wordt. Hung By A Thread is daar een mooi voorbeeld van. Het slotnummer From Here verdient ook extra aandacht. Hier wordt een eenvoudige beat gelanceerd, die langzaam uitgoeit tot een heerlijke oase van gitaarsolo's.

Ook al is de band maar kort actief geweest, ze hebben bij mij een onuitwisbare indruk achter gelaten. Dat komt dan met name door de opvolger "Songs From A Swirling Ocean" .

De produktie is inderdaad wat blikkerig, heeft ook wel weer zijn charme omdat het toch goed weg luistert.
Ik ben binnengekomen bij de band met hun tweede plaat, die bleef ook favoriet voor een lange tijd. Ben nu toch opgeschoven naar deze plaat. De band biedt heel veel, o.a. singer/songwriter materiaal, pure rock en alles met bezieling en klasse. Muziek van de liefhebber, voor de liefhebber.
Het hierboven gememoreerde "Where Do You Go" is bijna te mooi om waar te zijn. Kon het ook niet vinden op YT en had het zelf maar geüpload, dat nummer moest gehoord worden. Moest gewoon. Als ik het thuis meezing, prikken mijn ogen en die prachtige solo doet zijn verdere werk om me murw te krijgen.
Qua zang is de man geen hoogvlieger, maar hij kan zeker zingen. Hij geeft de nummers precies wat ze nodig hebben. Intonatie, aanzetten waar het hoort, pit waar het moet. Een heel prettig dun kwetsbaar stemgeluid, zonder dat het zwabbert. En goeie god, kan de man gitaar spelen. De solo's zijn zonder te veel noten te gebruiken soms vliegensvlug, maar kunnen ook met een simpel langgerekte noot het juiste gevoel opwekken. Gevoel is hierbij het sleutelwoord. En een prettig gitaargeluid.
Andere parels: Confused (As One Is by the Other), From Here, One Way Out (geweldig) en What I Feel. Maar eigenlijk is de hele cd is één grote parel.

Dit album laatst op cd op de gok meegenomen voor een vriendelijk prijsje. De naam ken ik maar muziek nog niet. Na het lezen van bovenstaande ervaringen is de nieuwsgierigheid in ieder geval gewekt

Hier kan je je echt geen buil aan vallen, pure songwriter klasse...

Heb het album nu voor de eerste keer geluisterd. Ik moest even wennen aan het stemgeluid maar dat duurde niet heel lang. Stem lijkt af en toe wat op Geddy Lee (Rush) en ook Kevin Kinney (Drivin'N' Cryin') schiet meer dan eens door m'n gedachten. De productie is inderdaad wat blikkerig maar vooral heel zacht. Ik moest het volume in ieder geval aardig opendraaien De meeste nummers zijn echt prachtig. Zeker de ballads bezitten een bepaalde sfeer die de nummers prachtig inkleurt. Komt zeker ook door de snik in de stem van zanger Dickes. Al met al een positieve eerste luisterbeurt. Het album intrigeert op de één of andere manier.

Mooi te horen! De cd groeide ook echt bij mij, ik bedoel hij pakte me meteen wel, maar gaandeweg begon ik er echt van te houden. Voor mij zelfs één van de beste platen van de jaren 90, maar dat is mijn gevoel.
Intrigerend is inderdaad wel een goede benaming...