Electric Kettle - Drunk & Disorderly (2004)

Combine is een Belgisch breakcore labeltje, dat binnekort als derde release een nieuwe Somatic Responses verwacht. Ik wrijf me al in de handen

Tijd voor wat leuke breakcore weer. Elitair, hard en komisch geratel, een heerlijke combinatie vind ik zelf. Dit Electric Kettle album voldoet aan die beschrijving.

"How To Make ..." begint met een leuke vooroorlogse sample, zo'n trackje waarop je een leger kan laten marcheren. Zeer leuk introtje. Daarna barst de EP los met "Shoot The Moon", al is dit nog een relatief rustige track. Pruttelende basses die na een minuutje uitmonden in lekkere chaos. Veel afwisseling en lekker vol klinkend, zoals het goeie breakcore betaamt. "Hoopin'n Hollerin'" begint met enkele coole basses en ratelt speels door. Ritme vliegt naar alle kanten, en op het laatst wordt er dat geinige pacman sampletje (het melodietje zelf) nog tussengegooid. "Magnet Set" is wat harder, al kent ook deze track wel enkele (korte) rustpuntjes. Wat hardere (hardcore) samples en stevigere ritmes maken dit een leuke afsluiter van de A-kant.

"Korean Dogmeat" opent de B-kant. Leuke melodie, duchtig onderbroken zoals het hoort met lekker in het rond zwaaiende ritmes erover. Wat wel opvalt is het ontbreken van een stevige bass hier, maar zoals deze track demonstreert, hoeft dat geen minpunt te zijn. "Venetian Cox Crow" is een supergrappig intermezzotje. Weird gehijg gebruikt als melodie, met daarover flink wat ratelend en scheurend ritmisch gedonder. "Boogie Woog" is een nogal typische breakcore track. Springt er naar mijn mening iets te weinig uit, maar wel leuk verder. Track loopt bijna naadloos over in "Dogmindball", ook jammer genoeg net iets te stereotyp, al zitten er wel enkele zeer coole sequences in.

En zo blijft deze EP wat hangen op 4*. Zitten zeer leuke stukjes in, maar het net iets minder geïnspireerde einde en het gemis van de echte knallers maken dat dit geen meesterwerkje is. Wel kwalitatief werk, en met oog op de volgende Combine release wel zeer positief.

Kan me goed vinden in het stukje hierboven. Zeer aardige breakcore, lekker vlot en hectisch. Maar het mag over het algemeen wel wat diverser. Wat meer knipoogjes zouden ook niet ongelegen komen hier, want het is niet zó allesvernietigend (D'Kat) om helemaal op eigen benen te staan.

3,5*

Raar, hier heb ik een andere versie. De tracks How to Make an Oatmeal Breakfast in a Hurry en Venetian Cox Crow staan er niet in. Ik heb het over deze versie.

Hmm, ik ga toch maar stemmen. Magnet Set Is een erg lekker, stevig nummer. Helaas is de rest een stuk minder . Hoopin' n Hollerin' is echt stukken minder. Het leukste is die Pac-Man-sample, dat zegt toch wel genoeg. Korean Dogmeat Is weer een stuk beter en vooral een stuk minder zoekend als de voorgaande track. Boogie Woog Is ongeveer van hetzelfde niveau, alhoewel, toch ietsje minder. Het begin is goed, maar middenin verzand het weer naar het zoekwerk van nummer 2. De laatste, Dogmindball begint weer zo zoekend. Niet dat ik dat zo erg vind, maar omdat nummer 1 veel steviger is, voelt het wat ielig aan en vind ik het in het niet het niveau van dat nummer halen. Een 3*.