Big Joe Williams - Nine String Guitar Blues (1961)

Big Joe Williams was de enige gitarist met een 9-snarige gitaar, voor zover ik kan nagaan. Op de kop van de gitaarhals had Williams overdwars een extra stemmechaniek bevestigd en de snaren werden tussen de overige zes snaren doorgeleid naar de kam op de kast. Op de hoesfoto van dit album is het enigszins te zien. Hoe hij de drie extra snaren stemde t.o.v. de andere zes is me niet bekend. Het is ook niet gemakkelijk om na te gaan. Zelf ben ik in het bezit van een 12-snarige gitaar. Met zo'n gitaar weet je hoe het werkt. Ik heb wat opnames beluisterd en als hij 'strumt' doet het daar wel enigszins aan denken. Verder speelt hij blues licks en soms lijkt het op 'fingerpicking'. Big Joe Williams dankt zijn eeuwige roem misschien wel aan zijn compositie Baby Please Don't Go, wat bekend is van o.a. Van Morrison's groep Them, maar ook van onze eigen Cuby & The Blizzards.
Edit: Op de Wikipediapagina over Big Joe Williams staat onder het hoofdstuk Festival Fame waarom de extra drie snaren oorspronkelijk waren toegevoegd en bij welke snaar ze hoorden.

Ik vind Williams nogal chaotisch spelen. Geen mooi fingerpicking, maar eerder strumming. Zijn intensiteit maakt echter veel goed.

Ik kende hem eigenlijk niet. Ik luister dit album nu voor het eerst en ben best onder de indruk, vooral zijn gitaarspel is geweldig. Juist dat strumming is erg mooi en geeft de muziek een mooie intensiteit. Leuk, weer een nieuwe bluesmuzikant om mij in te verdiepen.