Love - Love Lost (2009)

Nee, dit is geen verloren gewaand album van Arthur Lee en z'n mannen, al doet de titel misschien anders vermoeden. Het zijn opnames gemaakt in 1971 voor Columbia Records die als zodanig nooit eerder zijn uitgebracht, omdat Love kort hierna het label alweer verliet.

Van de band die het teleurstellende "False Start" opnam in 1970 is naast Lee alleen nog bassist Frank Fayad overgebleven, de rest is (alweer) vervangen. Het geluid en de uitvoering schaadt het allerminst, de band klinkt gedreven en geïnspireerd, al doet Lee vocaal zo af en toe te veel z'n best als z'n oude vriend Jimi Hendrix te klinken.

Feitelijk is het een blauwdruk voor Lee's solodebuut "Vindicator" dat een jaar later verscheen, en waarvoor hij een groot deel van de nummers die hierop staan opnieuw opnam.

Mooie uitgave, de met een sterretje gemarkeerde nummers staan trouwens alleen op de vinyl uitgave.

Het is niet alleen de titel maar ook de sticker op het seal-folie die spreekt van een essentieële missende schakel in het oeuvre. Ben het helemaal met je eens dat Love Lost dat beslist niet is.

De bandopnames gaan allemaal een beetje uit de losse pols en het is goed te horen dat de heren dikke pret hadden tijdens de opnames en dat is precies de reden waarom het niet wou flotten bij Columbia. Daar gingen de strak-in-het-pak-zakenjongens die de dienst uitmaakten uitsluitend voor het commercieële resultaat en was er geen ruimte voor gevoelsmuzikanten als Lee en consorten tenzij zij zich in een maatpak lieten hijsen.

Omdat de wat onaf klinkende band opnames afgewisseld worden met Lee's akoestiese song-demo's komt het geheel van Love Lost over als een verzameling demo's voor de projekten die nog zouden volgen. Over het algemeen klinken de bandnummers minder heavy als de uitvoeringen die op Vindicator terecht kwamen en klinken daardoor meer als de Love van Four Sail en Out Here, ook al door het meer cleane gitaargeluid van leadgitarist Craig Tarwater die meer een fan van de engelse school ( Clapton, Beck & Page ) was dan van Hendrix.

Alles bijelkaar een heerlijk album voor de fans maar zeker geen aanrader voor mensen die kennis willen maken met Love / Lee of een startpunt zoeken om zich verder te verdiepen in hun werk na gevallen te zijn voor Forever Changes.

Essentiëel niet misschien, maar een verloren album weldegelijk. Net zo als 'Black Beauty'. De opnames waren gewoon bedoeld voor een album op Columbia.