Danzig - Circle of Snakes (2004)

Vanmiddag weer eens beluisterd en op zich blijft het best een redelijke cd. Het raakt kwalitatief natuurlijk nooit aan de eerste vier albums maar er staan wel een aantal sterke tracks op in de vorm van het erg snelle Hellmask, Circle Of Snakes, Night Besodom, Black Angel White Angel en When We Were Dead. Wel jammer dat de productie behoorlijk matig is en Danzig vocaal zijn beste jaren al lang achter zich heeft. Toch nog een 3. (mooi cover artwork overigens).

Stiekem hoop ik trouwens toch wel dat hij binnenkort weer eens met iets nieuws op de proppen komt.

Vanwege Satan's Child had ik heel even de hoop dat Danzig weer op het goede spoor zat maar I Luciferi bleek een bittere teleurstelling. De oude stijl bleek zo eenvoudig als die orenschijnlijk is, ongrijpbaar voor deze Danzigincarnatie en het lukte maar niet om met een aantal songs te komen die als weerhaken onder je huid gaan zitten. Circle Of Snakes doet daar wat mij betreft een fikse schep met schijt bovenop. Wat een inspiratieloze, niet vooruit te trappen meuk heeft de man hier bij elkaar zitten schrapen. Hier is geen schim van aardigheid aan te ontdekken.

Eventjes een lans breken voor deze erg genietbare Danzig worp. Na de industrial uitstapjes op de vorige albums klinkt dit als een verademing voor wie affiniteit heeft met het oudere Danzig werk. De bluesy-stoner ondertoon komt goed over door de ietwat zwaarder klinkende productie. Skull forest, Circle of Snakes, When we were dead en Netherbound steken erboven uit, de rest van het album blijft van een consistent zeer degelijk niveau. Neigend naar 4*