Cheap Trick - The Latest (2009)

Degelijke plaat van Cheap Trick. De Beatles invloeden liggen er weer dik bovenop. Everybody knows is erg sterk.

In 1979 stond ik als een halve dolle mee te dansen op I Want You To Want Me en Surrender. De lp ( ja toen nog de tijd, dat ik geen cd speler had. De oertijd, dus!) heb ik 'm helemaal grijs gedraaid. In de kroeg stond hij ook meerdere keren op tijdens een avond "stappen". Wat een groep! Toen maar wachten op de opvolger. Maar dat viel vies tegen. Eigenlijk was het gewoon "prut' wat er daarna uitkwam. Het enige noemenswaardige was het het feit dat Rick Nielsen nog even met John Lennon heeft samengewerkt op Double Fantasy. Helaas is er op die lp niets meer van te horen, omdat Yoko vond dat dat album wat ingetogener moest klinken en werd Rick Nielsen vriendelijk verzocht de studio na wat opnames weer te verlaten. En zo geschiedde.
Jarenlang heb ik me niet meer verdiept in de groep totdat Rockford uikwam. Dat begon weer héél goed te klinken. Een oplevinkje? Neen. Dit album overtreft Rockford helemaal. Na de opener Sleep Forever schrik je even van het feit dat Cheap Trick zó rustig (wél mooi) kan spelen, maar gelijk na 1 minuut 36 schrik je wakker en start de geluidsmachine van Cheap Trick als vanouds. Beter zelfs! Heerlijke harde pop, rock of whatever. Grandioos gewoon.
Echte uitschieters staan er niet op. Dit album is één grote uitschieter, één groot feest!!!
Heb ik daar nou 30 jaar op moeten wachten. Ik hoop dat ze nog meer van dit soort albums uit gaan brengen, want de opvolger van deze cd, een gecoverde Sgt. Peppers, vind ik dan wel weer bedroevend. Maar de heren kunnen het dus nog wel. Hoop doet dus toch weer leven, want dit album, The Latest, is een absolute aanrader voor iedereen. Jong en oud.

Ik heb deze vandaag "in volle glorie" nog eens op de koptelefoon beluisterd. Lekkerd hard, dus. Maar niemand reageerd op deze geweldige cd. Zit MuMe vol van "nietwillenweters" of is er een andere reden.
Er komt tegenwoordig veel moois uit, maar ook veel rotzooi.
Lees mijn vorige reaktie nog eens en ik ben benieuwd wie reageerd. Termen als "ouwe koek" of whatever, hoeft niet. Maar beluister deze nou eens!

Ik wel. Degelijke plaat, maar niet wereldschokkend.

Ik ben fan vanaf 1979.
De heren hebben wel degelijk in de loop der jaren schitterende platen uitgebracht, afgewisseld met af en toe een mindere wo. The Doctor, en Busted.
Een van de betere vind ik Woke up with a monster, een heerlijke pittige plaat, die ik "grijs"heb gedraaid.
Dit album "the latest" is meer geschreven door Robin Zander, de leadzanger, en die is oorspronkelijk een folk zanger, dus dit album is meer doorspekt door ballads.
Maar wat voor. Ongekende kwaliteit, een absolute aanrader, hoe meer je hem luistert, des te beter wordt hij. Niet wachten... ren naar de "winkel".

Helemaal met je eens, Trickfan! En welkom bij MuMe.

Afgelopen vrijdag bezocht in Uden was een leuk en spontaan concert gelijk deze cd gekocht voor een tientje was aangenaam verrast erg goed 4 *

Leuk plaatje.
Zeker niets nieuws onder de zon, maar dat hoeft allemaal ook zeker niet.
Het is eigenlijk puur toeval dat ik dit plaatje hoorde en dat beviel mij toch wel.
Ik zal dan ook zeker eens iets luisteren uit de glorie dagen van Cheap Trick.

De associaties die ik naar deze muziek leg zijn vooral:
Motley Crue, Mott the Hoople, The Sweet en New York Dolls

Het lijkt wel of deze band er in hun laatste jaartjes (gok ik) nog een paar geweldige albums uit perst. Was voorganger 'Rockford' al geweldig, deze kan zo in dezelfde categorie gezet worden. Vanaf opener Sleep forever (kippevel!!) is het weer genieten geblazen.

En nu maar hopen op een opvolger van deze geweldige cd. So, mr. Nielsen, get it on!!!!

Ik heb onlangs ergens gelezen dat het niet meer zo botert tussen Bun E. Carlos en de rest van de band. Hij zegt over dit album (The latest) dat het 90% restanten van (stok)oude nummers zijn aangezien ze al jaren geen nieuwe nummers meer schrijven. Het zou zomaar waar kunnen zijn, aangezien de laatste twee albums weer erg veel weg hebben van het oude werk. Het kan aan de andere kant natuurlijk ook gewoon ordinair moddergooien zijn

Wat een geweldige plaat is dit. Tijdje terug toevallig op dit album uitgekomen. Heerlijke pop/rock met hier en daar inderdaad een vleugje Beatles erbij, en dat past perfect. Zo jammer dat ik in 2009 en wat jaren daarvoor en daarna heb zitten slapen want op vinyl had ik dit wel heel graag willen hebben. Ben je een bezitter van het vinyl dan heb je volgens mij echt goud in handen zowel muziekaal als ook in euries

Een soort crossover tussen Oasis en Bon Jovi. Daarmee niet helemaal mijn ding. Alles net even te nadrukkelijk gezongen, gespeeld, etc. Kan wel begrijpen dat mensen dit kunnen waarderen.

Eerste indruk is niet verkeerd. Everybody knows is wonderschoon. Nr.2 klinkt niet verkeerd, hoewel het natuurlijk niet kan tippen aan het origineel van Slade.

Echt een fijn album. Ik houd vooral van die lekker slepende songs These Days, Times of Our Lives (beetje Byrds-achtig) en Closer.