Johnny Cash - Blood, Sweat and Tears (1963)

Er wordt beweerd dat het een misvatting is dat “Sgt Pepper” van de Beatles het eerste conceptalbum ooit is. Johnny Cash's "Blood Sweat and Tears" uit 1963 is ook een conceptalbum met nummers over het leven dat gepaard gaat met bloed, zweet en tranen.
De liedjes van Cash gaan over ter dood veroordeelde gevangenen en over het zware leven van spoorwegarbeiders zoals in “The Legend Of John Henry's Hammer", een meer dan 8 minuten durend nummer. (iets wat ongehoord is in 1963)
Dit nummer is meer dan een verhaaltje vertellen en op muziek zetten, het is een stukje geschiedenis, aangezien het betrekking heeft op het leven van de beroemde "Steel Drivin 'Man". Later in het album, vertelt Cash het verhaal van een andere spoorlegende, "Casey Jones".
Het derde nummer van het railroad thema "Waiting For A Train" komt uit de pen van de country legende Jimmie Rodgers . Het is een eenvoudig, maar aanstekelijk nummer.
"Tell Him I’m Gone" is een levendig deuntje dat vertelt over een man die genoeg heeft van zijn zware baan en klaar is om weg te lopen.

Johnny Cash had het vaak over ter dood veroordeelde misdadigers. Dit komt tot uiting in het verhaal van een ophanging van een gevangene in "Another Man Done Gone". Het is een morbide verhaal, op een gospelachtige manier accapella uitgevoerd. Zijn bijnaam "The Man In Black" is hier geheel van toepassing.
Nog meer gevangene thema’s hoor je terug op "Chain Gang", (niet te verwarren Sam Cooke’s versie) en "Busted" dat een hit was in 1963.
Hij schakelt daarna over op het ook zo typisch Johnny Cash kolenwinning thema. '"Nine Pound Hammer" is geschreven door Merle Travis , maar Cash laat het klinken alsof het alleen voor hem is geschreven.

Ik vind de liedjes op het album eerste klas materiaal. Zoals bekend van Johnny Cash, zijn ze van een indrukwekkende eenvoud en nooit overdreven sentimenteel. Patriottistische smartlappen blijven ons bespaard en van melige geschiedenislessen is al helemaal geen sprake.

Vergeet deze niet.

Geproduceerd door Don Law en Frank Jones. Zou dit dezelfde Don Law zijn die Robert Johnson in 1936 en 1937 geproduceerd heeft? De muzikanten zijn op gitaar Johnny Cash, Luther Perkins, Bob Johnston, op bass Marshall Grant, op drums WS Holland, op autoharp Maybelle Carter en op piano Bill Pursell. Bob Johnston speelt ook nog banjo. Ik vraag me af of dit de Bob Johnston is, die Bob Dylan geproduceerd heeft. Een sterk Cash album.

Goed en degelijk album waarop Cash de thema's behandeld waarin hij zo sterk is.Echte klassiekers heb ik hier echter niet op kunnen terug vinden,alhoewel Busted wel in de buurt komt.

Wikipedia zegt ja: Don Law - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org



Wordt niet direct gezegd dat hij daadwerkelijk banjo speelt op een album van Cash, maar aangezien hij producer was voor beide heren lijkt het me wel: Bob Johnston - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Van mij mag Don Law ook in de Blues Music Hall of Fame opgenomen worden voor het opnemen van Robert Johnson. Wat een carrière heeft die man gehad. Om jaloers op te worden.

Erg mooi album van Johnny Cash, waarvan het eerste nummer al meteen bijna een derde van de speelduur opneemt. The Legend of John Henry's Hammer is in de eerste plaats een mooi verhaal (dat Cash, als ik me niet vergis, samen met June Carter schreef), maar past - zowel qua thematiek als geluid - perfect op de plaat. De overige acht nummers zijn kort, zoals we van Cash gewend zijn, en gaan over aanverwante onderwerpen. Waar Cash het dan zoal over heeft, kan je lezen in het stuk van heicro hierboven.

Leuk ook dat The Carter Family op een aantal nummers de achtergrondzang verzorgt. Dat zorgt toch voor wat afwisseling, en houdt het geheel fris.

4 sterren

Het achste album alweer op Columbia en uit de Complete Coumbia Album Collection Box Set. De Lange opener The Legend Of John Henry's Hammers is overigens niet door Cash en June Carter geschreven maar een traditional die door hun tweeen bewerkt is.
De meeste songs gaan over de spoorwegarbeiders, ter dood veroordeelden, en te werkgestelde gevangenen.
En weer is de productie van Don Law samen met Frank Jones weer door een ringentje te halen. Het klinkt allemaal weer prachtig fris. En ja, wordt saai, maar die stem van Cash, zo duidelijk verstaanbaar en mooi.
En ook de muzikale begeleiding van de Tennessee Three aangevuld met Bob Johnson (op banjo en gitaar) , Bill Pursell (piano) en af en toe wat harpwerk van een van de Carter Family, die ook de backing vocals voor hun rekening nemen waaronder ook June Carter, En werkelijk heel mooi is Another Man Done Gone waarbij zowel Cash als June Carter elkaar werkelijk prachtig aanvullen.
Kortom erg fraai album weer van de heer Cash.

Gisteren op CD aangeschaft in Leeuwarden voor de portemonneevriendelijke prijs van € 6,95. Een zgn. twofer want Johnny Cash - Now Here's Johnny Cash (1961) - MusicMeter.nl stond als extra album op de CD, alsmede een zevental bonus tracks. Deels onuitgebrachte nummers, soms bekende liedjes maar dan alternatieve versies.
Wat me enigszins bevreemde is de combinatie van een regulier album dat op Columbia verscheen en een compilatie van het aloude Sun label, een jaar eerder. Maar ik klaag niet, het is tenslotte Johnny Cash en het blijft een mooie vangst, 28 nummers op één CD in een klaphoesje dat er prachtig uitziet, liner notes van het oorspronkelijke album en nieuwe liner notes. Tevens voor de echte fanatiekelingen ook nog per liedje vermelding van de muzikanten die er op meegespeeld hebben.
Beluisterd heb ik het nog niet maar dat is uiteraard onvermijdelijk. Ik heb ook geen excuus want mijn lief is ook een liefhebbert van the man in black.
Wat mij betreft zou de groep Blood, Sweat and Tears nu het nog kan een album moeten uitgeven met de titel Johnny Cash.